Şeytanın işi insanı aldatmak, doğru yoldan saptırmak, Allah'a isyan ettirmektir. Zaaf noktalarından saldırır insana şeytan. Hassas noktalarını bulup buluşturur, oklarını oralara doğrultur. Güçlü bir iman ve iradeye sahip olmayan insan ona karşı dayanamaz.
Hz. İbrahim ve Hz. Hacer'den en küçük bir prim koparamayan şeytan, sonra da kandırabileceğini ümit ederek Hz. İsmail'in (as) yanına gitti. "Hiç olmazsa onu kandırırım" diye düşünmüştü. "Ey İsmail!" dedi. "Ziyafete, düğüne gidiyormuşcasına sevinip duruyorsun. Babanın elindeki bıçak ve ipten hiç haberin yok. Baban seni kesmek istiyor."
Babasına sevgisi, güveni tamdı Hz. İsmail'in (as). "Sen yalancısın!" dedi şeytana. "Babam böyle birşey yapmaz."
"Sen öyle san. O seni kesecek. Çünkü Rabbinin seni kesmeyi emrettiğini sanıyor."
Hz. İsmail (as), "Eğer Rabbim böyle bir şey emretmişse boynum kıldan ince. Emrine âmâdeyim" dedi.
Şeytan peşpeşe söyledikleri sözlerle kafa karıştırmaya, şüphe uyandırmaya kalkınca Hz. İsmail (as), yerden aldığı bir taşı şeytana fırlattı, şeytanın sol gözünü kör etti.
Umduğunu bulamayan şeytan, Hz. İsmail'den (as) de elini çekti.
Hz. İbrahim (as) oğluyla birlikte Mina'ya gelmiş, Kur'ân'da anlatıldığı şekliyle ona şöyle demişti: "Oğlum, ben rüyamda seni kurban ettiğimi gördüm. Sen buna ne dersin?"
Hz. İsmail (as) ise, "Babacığım," dedi. "Sen emrolunduğun şeyi yap. İnşaallah beni sabredenlerden bulacaksın."
"İkisi de Allah'ın emrine uydular. İbrahim, kurban etmek üzere oğlunu yere yatırdı. O sırada Biz nidâ ettik: "Ey ibrahim! Sen rüyanda emrolunana uydun. İyilik yapan ve iyi kullukta bulunanları işte Biz böyle mükâfatlandırırız."
"Muhakkak ki bu ap açık bir imtihandı. Ona oğlu yerine büyük bir kurbanlık koç gönderdik.
"Daha sonra gelenler arasında ona güzel bir nam nasip ettik.
"İbrahim'e selâm olsun.
"İyilik yapan ve iyi kullukta bulunanları işte Biz böyle mükâfatlandırırız. Şüphesiz o Bizim Mü'min kullarımızdandı."1
İşte itaat, teslimiyet ve mükâfatı! İnsan bu duyguyu koruduğu müddetçe dünyadayken bile nice mükâfatlara nâil olur.
Dipnotlar:
1- Saffat Sûresi: 102-111.
Şaban DÖĞEN
Hz. İbrahim ve Hz. Hacer'den en küçük bir prim koparamayan şeytan, sonra da kandırabileceğini ümit ederek Hz. İsmail'in (as) yanına gitti. "Hiç olmazsa onu kandırırım" diye düşünmüştü. "Ey İsmail!" dedi. "Ziyafete, düğüne gidiyormuşcasına sevinip duruyorsun. Babanın elindeki bıçak ve ipten hiç haberin yok. Baban seni kesmek istiyor."
Babasına sevgisi, güveni tamdı Hz. İsmail'in (as). "Sen yalancısın!" dedi şeytana. "Babam böyle birşey yapmaz."
"Sen öyle san. O seni kesecek. Çünkü Rabbinin seni kesmeyi emrettiğini sanıyor."
Hz. İsmail (as), "Eğer Rabbim böyle bir şey emretmişse boynum kıldan ince. Emrine âmâdeyim" dedi.
Şeytan peşpeşe söyledikleri sözlerle kafa karıştırmaya, şüphe uyandırmaya kalkınca Hz. İsmail (as), yerden aldığı bir taşı şeytana fırlattı, şeytanın sol gözünü kör etti.
Umduğunu bulamayan şeytan, Hz. İsmail'den (as) de elini çekti.
Hz. İbrahim (as) oğluyla birlikte Mina'ya gelmiş, Kur'ân'da anlatıldığı şekliyle ona şöyle demişti: "Oğlum, ben rüyamda seni kurban ettiğimi gördüm. Sen buna ne dersin?"
Hz. İsmail (as) ise, "Babacığım," dedi. "Sen emrolunduğun şeyi yap. İnşaallah beni sabredenlerden bulacaksın."
"İkisi de Allah'ın emrine uydular. İbrahim, kurban etmek üzere oğlunu yere yatırdı. O sırada Biz nidâ ettik: "Ey ibrahim! Sen rüyanda emrolunana uydun. İyilik yapan ve iyi kullukta bulunanları işte Biz böyle mükâfatlandırırız."
"Muhakkak ki bu ap açık bir imtihandı. Ona oğlu yerine büyük bir kurbanlık koç gönderdik.
"Daha sonra gelenler arasında ona güzel bir nam nasip ettik.
"İbrahim'e selâm olsun.
"İyilik yapan ve iyi kullukta bulunanları işte Biz böyle mükâfatlandırırız. Şüphesiz o Bizim Mü'min kullarımızdandı."1
İşte itaat, teslimiyet ve mükâfatı! İnsan bu duyguyu koruduğu müddetçe dünyadayken bile nice mükâfatlara nâil olur.
Dipnotlar:
1- Saffat Sûresi: 102-111.
Şaban DÖĞEN
