...
Ayrılık vakti oyunun sonudur.Severek oynanılan her oyun bir nihayet ile biter. Sabah başlasanız akşam, akşam başlasanız sabah biter. Yaşadıklarınız ile o an içindeki hatıralarınız bitmez.
Bugün bir yerde gezi üzerine yazı okuyordum. Yazıda anlatan kişi ben daha önceleri yaşadığım ve gördüğüm mekanların resmini çeker bazen de filme alırdım diyor. Bir gün şöyle düşündüm yaşananları neden film karelerine sabitlemeye çalışırken o anı yaşayamıyorum. Kendimi o an’a sabitleyemiyorum. Tüm kayıtları ve o hatıraları zihnime kaydetsem. Yaşadıklarımı anlatarak çoğaltsam, anlatılarak çoğaltılan daha da kalıcı olmaz mı diyerek resim karelerine son verip zihin haritalarını oluşturmaya başlamış.
Yaşamak bir oyun gibi değil mi bir şarkıda diyor ya yaşamak dönme dolap gibidir, onunda iniş ve çıkışları var. İnilen ve çıkılan şu yaşam çizgimizde ne günler yaşamışızdır. Deriz ya şiir gibi yaşadı.
Ben nice oyunlarımı düşünmeden oynadım bir serbest şiiri yazar gibi, bazı oyunlarımda ise hece ölçüsündeymiş gibi düşünerek oynadım.
Daha çok sevmenin tadını almaya başladığında insan kelimelerin kafiyesini buluyor. İnsan şiiri sevmez ama yaşar derler. Şiir bir aralık kapı gibidir hayatımızda her an aralanıp sizi içeri alacakmış gibi yaşamın tadlarında fırsat kollar. Hangi dize de sizi misafir eder bilinmez.
Bir şair der ya seni o ilk tanıdığımda oyun başlamıştı. son dizelerini okuyamadan oyun bitti ve ben o dizelerin sonunu okumayı çok arzu etmiştim.
Yaşam özlemekle geçiyor değerli dostlar. Özlemek ölümden öncesi doğumdan sonrasıdır. Her yürek özler. Özlemek sevmenin karşılığıdır. İnsan bazı zamanlar hiç yazmayı sevmese de gün gelir yazmayı, okumayı, okunmayı, anlaşılmayı, anlamayı kavuşmayı özler.
Seni çok özledim diye özlenilene doğru bir nefes sıcaklığı kadar yaklaşmak yok mudur, dünya devrilse yerinden siz ayakta kalırsınız onu yer çekiminden.
Ben her var olan manevi ve maddi olanı şiirsel süslemeyi seviyorum. Nice padişahlar savaşta barışta huzursuzlukta mutlulukta kalemi şiir düşüncesinden uzaklaştırmamıştır.
Nice muhasebeci vardır. Bir yönü alacak verecek hesabında diğer yanı şiir sevdasındadır. Paranın kimde şairliğin kimde olduğunu bilemezsiniz.
Ben geçmiş zamanda oynadığım sanal oyunu düşünürken reel düşüncelere kapıldım bir an. Keşke her oyun bir ömür sürse ve oyundaki oyuncular ile herşey güzel olan sonla bitse.
Yüreğinizden sevgi, dudaklarınızdan özlem dolu kavuşmalardaki seni çok özledim haykırışları hiç bitmesin değerli dostlarım.
Yüreğiniz sevgiyle kalsın inşallah.
UĞUR DEMİRÖZ
:gul:
Ayrılık vakti oyunun sonudur.Severek oynanılan her oyun bir nihayet ile biter. Sabah başlasanız akşam, akşam başlasanız sabah biter. Yaşadıklarınız ile o an içindeki hatıralarınız bitmez.
Bugün bir yerde gezi üzerine yazı okuyordum. Yazıda anlatan kişi ben daha önceleri yaşadığım ve gördüğüm mekanların resmini çeker bazen de filme alırdım diyor. Bir gün şöyle düşündüm yaşananları neden film karelerine sabitlemeye çalışırken o anı yaşayamıyorum. Kendimi o an’a sabitleyemiyorum. Tüm kayıtları ve o hatıraları zihnime kaydetsem. Yaşadıklarımı anlatarak çoğaltsam, anlatılarak çoğaltılan daha da kalıcı olmaz mı diyerek resim karelerine son verip zihin haritalarını oluşturmaya başlamış.
Yaşamak bir oyun gibi değil mi bir şarkıda diyor ya yaşamak dönme dolap gibidir, onunda iniş ve çıkışları var. İnilen ve çıkılan şu yaşam çizgimizde ne günler yaşamışızdır. Deriz ya şiir gibi yaşadı.
Ben nice oyunlarımı düşünmeden oynadım bir serbest şiiri yazar gibi, bazı oyunlarımda ise hece ölçüsündeymiş gibi düşünerek oynadım.
Daha çok sevmenin tadını almaya başladığında insan kelimelerin kafiyesini buluyor. İnsan şiiri sevmez ama yaşar derler. Şiir bir aralık kapı gibidir hayatımızda her an aralanıp sizi içeri alacakmış gibi yaşamın tadlarında fırsat kollar. Hangi dize de sizi misafir eder bilinmez.
Bir şair der ya seni o ilk tanıdığımda oyun başlamıştı. son dizelerini okuyamadan oyun bitti ve ben o dizelerin sonunu okumayı çok arzu etmiştim.
Yaşam özlemekle geçiyor değerli dostlar. Özlemek ölümden öncesi doğumdan sonrasıdır. Her yürek özler. Özlemek sevmenin karşılığıdır. İnsan bazı zamanlar hiç yazmayı sevmese de gün gelir yazmayı, okumayı, okunmayı, anlaşılmayı, anlamayı kavuşmayı özler.
Seni çok özledim diye özlenilene doğru bir nefes sıcaklığı kadar yaklaşmak yok mudur, dünya devrilse yerinden siz ayakta kalırsınız onu yer çekiminden.
Ben her var olan manevi ve maddi olanı şiirsel süslemeyi seviyorum. Nice padişahlar savaşta barışta huzursuzlukta mutlulukta kalemi şiir düşüncesinden uzaklaştırmamıştır.
Nice muhasebeci vardır. Bir yönü alacak verecek hesabında diğer yanı şiir sevdasındadır. Paranın kimde şairliğin kimde olduğunu bilemezsiniz.
Ben geçmiş zamanda oynadığım sanal oyunu düşünürken reel düşüncelere kapıldım bir an. Keşke her oyun bir ömür sürse ve oyundaki oyuncular ile herşey güzel olan sonla bitse.
Yüreğinizden sevgi, dudaklarınızdan özlem dolu kavuşmalardaki seni çok özledim haykırışları hiç bitmesin değerli dostlarım.
Yüreğiniz sevgiyle kalsın inşallah.
UĞUR DEMİRÖZ
:gul:
