- Üyelik Tarihi
- 28 Tem 2011
- Mesajlar
- 1,123
- Aldığı Beğeniler
- 2,332
- Konum
- tarih kokan şehirden:)
- Takım
- Diğer
Annem bana küçükken demişti ki; 'Birini ne kadar seviyorsan O da seni aynı şekilde seviyordur' Asla istisnası yoktu sanki bunun. Sadece sevme derecesi deil şeklide birebir aynı olmak zorundaydı sanki. Sanki annem o anlık fikrini değil de bi kanunu söylemişti bana.
Çok küçüktüm ama ben bu lafı öyle dooru öyle dooru bildim ki, hayatıma kazıdım. Başkalarına bile hep söyledim. Asla unutmadım. Çünkü o benim annemdi ve bilirdim asla yanılmazdı söylediklerinde.
O kadar çok kırıldım ki bu düşünceyi içimden atamadığım için.. Dooru sandıım için.. Bütün sevdiklerimin beni de aynı şekilde seviceene aptalcasına inandıım için..
Sandım ki ben böyle ağlarken aslında onlarda çok üzgündü..
Sandım ki aynı derecede umursanıyordum.
Çünkü eşit sevmiştik ya. Senin ruhun benim kalbimi tırmalarken, ellerimle sıkı sıkı kapattım ağzımı. Çığlıklarımı yuttum. Sandım ki benim ruhumda aynı şekilde sana acı veriyor.. Sandım ki senin de söyleyemediklerin var. Bu hep böyle başlar sandım. Bildiklerimi dooru sandım. Çünkü ben hep o sözün penceresinden baktım hayata.
Şimdi hiçbi sözüm yok.
Hangi pencereden bakmam gerektiğini bile bilmiyorum.
Kemiğim, kasım yok. Kanıyorum sanki sadece.
Nolur anne bana bi söz daha söyle
alıntı
