- Üyelik Tarihi
- 23 Haz 2010
- Mesajlar
- 5,705
- Aldığı Beğeniler
- 14,607
- Takım
- Galatasaray
Şimdi yazı acıdan daha kıymetli.
Şimdi yazı ölümden daha önemli.
Şimdi yazı aşkın soluk almasını isteyecek kadar bilge.
Şimdi yazı seni vareden nefes denli hayat taşıyor bak!
Şimdi yazıdan ayrıldığında zaman ne kadar da sıradanlaşıyor.
Şimdi tüm sustuklarını döküp saçmanı durduran bir yazı elbet vardır.
Şimdi kendini kurşun gibi savaşa, sevişmeye, hayata, öfkeye, kavgaya, işe süren insanların elinde bi güzel hırpalanadursun; şimdiyi yaralarından tazeleyen bir eczadır yazı.
Mesela şimdi etmediğin telefonlar, söylemediğin sözler, gitmediğin şehirler, vermediğin kavgalar vardır senin; hayıflanma biçimidir bazı insanlarda hayat. Hayıfını yazarak mı alırsın? Yo, yazı bir hayıf alma biçimi değildir; varoluş biçimidir. Dertli bir ahmet kaya şarkısına başını yaslayıp, tüm yazacaklarını toprağa gömmekte var işin ucunda. oysa şarkılar ve yazı fena halde hatırltıcılardır tüm kavramların üzerinde.
Şimdi sen güzellik diyorsun ya; yazı güzelliği alıp bir güzel yıkıyor, arındırıyor.
Şimdi sen günahlar diyorsun ya; yazı günahlaraın üzerine bir çizgi çekip altına insan olmanın ne menem ne güzel bir şey olduğunu yazıyor ya...
Şimdi sen hasret diyorsun, ekmek diyorsun, savaşalım diyorsun, gezelim diyorsun, unutalaım diyorsun, yaşlanalım diyorsun, yemek yapalım, küfredelim, sevgili cümleler kurup sonra bir oyuna duralım diyorsun ya... yazı gelip onları bir kağıdın üzerine nakşediyor. birileri gelir şimdi; amma hayal kurdun, bak bir kalem de gelir o hayalleri çizer... biliyorsun züleyhayı en çok fareler kıskanırdı. varsın dedikodu alsın yürüsün alemi. yazıya geçirilmeyen her söz ölümlü. hasetten doğan her kelam zehirli.
Şimdi sen bir yazının ortasından dört nala fırlamış atı anlatıyorsun ya bana; o en pahalı yarış atları ölür, satırların arasından koşan o at sonsuza kadar koşar deli bir şıvgın olup.
Şimdi, ben bu satırları niye mi yazıyorum?
Ölüme karşı söyleyecek sözüm olsun, hayata karşı bir şükrüm olsun diyedir belki de...
Belki de şimdi ben bir kelime bulmuşumdur "ol" kelimesine benzeyen, kendimi inşa ediyorumdur.
O kelimenin adı "şimdi"dir. şu anın kıymetini en çokta yazı bilir; yazan değil.
Zeki Bulduk
Şimdi yazı ölümden daha önemli.
Şimdi yazı aşkın soluk almasını isteyecek kadar bilge.
Şimdi yazı seni vareden nefes denli hayat taşıyor bak!
Şimdi yazıdan ayrıldığında zaman ne kadar da sıradanlaşıyor.
Şimdi tüm sustuklarını döküp saçmanı durduran bir yazı elbet vardır.
Şimdi kendini kurşun gibi savaşa, sevişmeye, hayata, öfkeye, kavgaya, işe süren insanların elinde bi güzel hırpalanadursun; şimdiyi yaralarından tazeleyen bir eczadır yazı.
Mesela şimdi etmediğin telefonlar, söylemediğin sözler, gitmediğin şehirler, vermediğin kavgalar vardır senin; hayıflanma biçimidir bazı insanlarda hayat. Hayıfını yazarak mı alırsın? Yo, yazı bir hayıf alma biçimi değildir; varoluş biçimidir. Dertli bir ahmet kaya şarkısına başını yaslayıp, tüm yazacaklarını toprağa gömmekte var işin ucunda. oysa şarkılar ve yazı fena halde hatırltıcılardır tüm kavramların üzerinde.
Şimdi sen güzellik diyorsun ya; yazı güzelliği alıp bir güzel yıkıyor, arındırıyor.
Şimdi sen günahlar diyorsun ya; yazı günahlaraın üzerine bir çizgi çekip altına insan olmanın ne menem ne güzel bir şey olduğunu yazıyor ya...
Şimdi sen hasret diyorsun, ekmek diyorsun, savaşalım diyorsun, gezelim diyorsun, unutalaım diyorsun, yaşlanalım diyorsun, yemek yapalım, küfredelim, sevgili cümleler kurup sonra bir oyuna duralım diyorsun ya... yazı gelip onları bir kağıdın üzerine nakşediyor. birileri gelir şimdi; amma hayal kurdun, bak bir kalem de gelir o hayalleri çizer... biliyorsun züleyhayı en çok fareler kıskanırdı. varsın dedikodu alsın yürüsün alemi. yazıya geçirilmeyen her söz ölümlü. hasetten doğan her kelam zehirli.
Şimdi sen bir yazının ortasından dört nala fırlamış atı anlatıyorsun ya bana; o en pahalı yarış atları ölür, satırların arasından koşan o at sonsuza kadar koşar deli bir şıvgın olup.
Şimdi, ben bu satırları niye mi yazıyorum?
Ölüme karşı söyleyecek sözüm olsun, hayata karşı bir şükrüm olsun diyedir belki de...
Belki de şimdi ben bir kelime bulmuşumdur "ol" kelimesine benzeyen, kendimi inşa ediyorumdur.
O kelimenin adı "şimdi"dir. şu anın kıymetini en çokta yazı bilir; yazan değil.
Zeki Bulduk
