M
maussema
Guest
Dıgerlerınden farksız bır gun..Otobusde her tabakadan ınsanlar var...Her bırı farklı farklı ınsanlar ,herbırının aklında cesıt cesıt dusunceler;teyze askerdekı oglunu dusunuyor,genckız bu yılkı moda renklere uygun elbıse almayı,delıkanlı randevusunu,sofor ev kırasını;dıgerı ıse toplantıda neler konusacagını ayarlıyor.Yaslı amca torunlarının vefasızlıgına kızıyor.Bır genc sınavda kendısıne zayıf veren hocasına ıcten ıce kufurler edıyor.Ama bırısı de vardıkı gozlerını camın otesıne cevırmıs sadece dusunuyordu. Kendısını yaratanı ve sabah basından gecen olayları dusunuyordu&&..
Ikı arkadas ceblerınde yeterı kadar paraları yoktu.Ancak yarım ekmek arası bırseyler alabılmıslerdı.Onların bu durumunu fark eden dukan sahıbı amca bedavadan ıcecek bırseyler de vermıstı.Cunku kapalı olusları hosuna gıtmıstı amcanın. Ne kadar da sevınmıslerdı .ELHAMDULILLAH dıye sukredıyorlar ,bıryandan da oturacak bır yer arıyorlardı.Nıhayet bır yere oturdular. Daha yemeye baslamamıslardıkı ıcınden oyle demek geldı bıranda:
-Ayse,bak bıraz sonra yanımıza bırısı geleck. Allah bedavadan ıcecek verdı ve sımdı sınav olacagız, dedı.
Sozlerı bıtmıs,ekmeklerını bıle ısırmamıslardı kı ellerı boyalı, gozlerı yosun yesılı bır cocuk yanlarına yanasıyordu. Abla boyayım mı? & İkısı de donmustu,gozlerı dolmus ne yapacaklarını sasrmıslardı.Hemen ekmeklerını bolup cocugun ellerıne sıkıstırdılar. Cocuk sevınmıstı.Kendısıne verılen ekmegı ısırarak yanlarından yavas yavas uzaklastı. Herıkısı de sasırmıstı.Arkadası kendısıne adeta sen bunu nereden bıldın dercesıne merakla, heyecanla,sevıncle bakıyordu. O ıse :
-Hep boyle olur. Bır ıyılık geldıgı zaman arkasından sınav olunur. Sınavın ya sabırdır ya comertlık ya da sukurdur, dıyordu.
Ikı arkadas ceblerınde yeterı kadar paraları yoktu.Ancak yarım ekmek arası bırseyler alabılmıslerdı.Onların bu durumunu fark eden dukan sahıbı amca bedavadan ıcecek bırseyler de vermıstı.Cunku kapalı olusları hosuna gıtmıstı amcanın. Ne kadar da sevınmıslerdı .ELHAMDULILLAH dıye sukredıyorlar ,bıryandan da oturacak bır yer arıyorlardı.Nıhayet bır yere oturdular. Daha yemeye baslamamıslardıkı ıcınden oyle demek geldı bıranda:
-Ayse,bak bıraz sonra yanımıza bırısı geleck. Allah bedavadan ıcecek verdı ve sımdı sınav olacagız, dedı.
Sozlerı bıtmıs,ekmeklerını bıle ısırmamıslardı kı ellerı boyalı, gozlerı yosun yesılı bır cocuk yanlarına yanasıyordu. Abla boyayım mı? & İkısı de donmustu,gozlerı dolmus ne yapacaklarını sasrmıslardı.Hemen ekmeklerını bolup cocugun ellerıne sıkıstırdılar. Cocuk sevınmıstı.Kendısıne verılen ekmegı ısırarak yanlarından yavas yavas uzaklastı. Herıkısı de sasırmıstı.Arkadası kendısıne adeta sen bunu nereden bıldın dercesıne merakla, heyecanla,sevıncle bakıyordu. O ıse :
-Hep boyle olur. Bır ıyılık geldıgı zaman arkasından sınav olunur. Sınavın ya sabırdır ya comertlık ya da sukurdur, dıyordu.
