Dur…
Ne olur
Sessizliğe gönlünü aç
Ruhunun feryadına bak
Kalbinin deryasındadır şafak
Anlatma
Anlamadan yargılama
Hakkımı benden söküp alma
Elinde ki gücü kendinin sanma
Her hesabın bir sahibi var, avunma
İyilik yapma
Kendine acımayansın
Nefsiyle yol alan, aldanansın
Sadece kendini kandıran zavallısın
Sabır ve tahammülü çok zorlayansın
An nedir
Zaman sahipsiz midir
Nefes müddetli değil midir
Kalbin et parçası olan bir yürek midir
Sır ve hikmet senin irfanın için değil midir
Biliyorum
Çok kızıyorsun
Şen, şakrak olmamı istiyorsun
Lakin had ve hududu ihlal ediyorsun
Keyfiyet için ruhumu fazla incitiyorsun
Ne vakit
Kalbi muhabbet
Ruhi tekâmül için anlaşacağız
Beşer olarak mı heves için yaşayacağız
İnsanlaşmayı söyle ne zaman başaracağız
Nefs
Neler istemez ki
Hatta tapınman için fırsat gözlemez mi
Güç ve kudreti bahşeden aşk beklemez mi
Anlık hevesler ukba için azık olarak yeter mi
Aşk
Ruhi firkattir
Kalbin edep ve ihsan bereketidir
Nefs ne kadar terbiye edilirse marifettir
Sır, O’na kul olmak için feda olan dirliktir…
Mustafa Cilasun
