Sen, tükenmiş bir ömürle geldin şu vaktine az Kalan dibe yakın zamanda solmena ! Yüzünden asılıp düştüm dudak kavislerine ki, vaatlerine adanmış nefesim kesiliyor... Ve birgün yine döneceğim geldiğim uzaklara! Belli ki incinmişligin var solmena , dokunmaya kıyamadığın saç tellerinden belli ya sabır çekerken kopan tesbih taneleri gibi dağınık... Şimdi bu kavisi bozuk yolun hangi yakasına düşsek ilik tutmaz bir aşifte eteği hengamesinde gece... Şimdi solmena ; sen, kimsesiz mabedin kapısını kıran gece haydutu... Kuşların gözlerini oydun ve mısraları doğradın, boğazımda kalan son cümlenin üstüne!
Şu ufku çıkmış sabaha gece matemini sürmekte neyin nesi? Çek tualı solmena çeek manzaradan dökülsün ne varsa dogan günün üstüne...
Birgül Evren
Şu ufku çıkmış sabaha gece matemini sürmekte neyin nesi? Çek tualı solmena çeek manzaradan dökülsün ne varsa dogan günün üstüne...
Birgül Evren
