İsimleri anarken
Kevser Doyurum
Allah–ü Teala Resulullah Efendimize (as) şöyle buyurur; “Kullarım Beni Senden soracak olurlarsa, bilsinler ki Ben pek yakınım. Benden isteyenin isteğine cevap veririm” (Bakara: 186).
İnsan kul olması nedeniyle hep isteme, dua etme konumunda. Allah–ü Teala da
Berr (Herkesten fazla iyilik yapan),
Basit (İstediğinin maddi, manevi rızkını genişleten),
Beşir (Sevdiklerini cennet ve çeşitli mükafat ile müjdeleyen),
Deyyan (Kullarının hiçbir amelini zayi etmeden karşılığını veren),
Faric (Keder ve tasadan kurtarıp ferahlatan),
Gaffar (en çok bağışlayıcı),
Hannan (Sonsuz merhamet sahibi olan),
Müyessir (Hayırlı işleri kolaylaştıran),
Muhsin (Kullarına ihsan eden),
Mennan (Hakiki iyilik ve ihsan sahibi),
Mükemmil (Her şeyi kemale erdiren),
Mükrim (Gerçek ikram sahibi) isimlerinin bir gereği olarak kullarının dualarına icabet etmektedir.
Allah–ü Teala’yı binbir ismini anarak tanıyoruz.
“Saldım gönlümü gökyüzüne arşı dolansın
Binbir ismini an da bugün duysun ve ansın
Çeşmimden yaşım döktüm yere, yer suya kansın
Nerde bulayım Mevlam Seni çünkü nihansın.”
Allah–ü Teala’nın böyle güzel isimleri var iken, biz de kulluğumuzun tadını çıkaralım diye düşünüyoruz. Böyle güzel isimleri ve sıfatları olan bir Rabbe kul olmak, ne güzel, ne büyük bir şeref.
Allah (cc) bu alemi insan için, insanı da kendi için yaratmıştır, o zaman insan kendi değerine bir paha biçebilir mi? İnsan kainatın özüdür. Allah–ü Teala’nın yeryüzündeki halifesidir. Allah–ü Teala’dan bu isim ve sıfatlarla isteyen kul kendisi de bu sıfatların tecellilerini yaşar. Allah–ü Tealanın ahlakı ile ahlaklanmak belki de bu tecellileri özünde yaşamak ve davranışlarına aksettirmektir.
Allah–ü Teala’nın güzel isimlerini saymak ve manalarını kavramak çok önemlidir, cennete girmeye bir vesiledir. Peygamber Efendimizin (sav) bir duası var;
”Allah’ım faydasız ilimden, ürpermeyen kalpten, kabul olmayan duadan, doymayan nefisten ve iyi niyetle yapılmayan amelden Sana sığınırız.”
Sizleri Allah’a emanet ediyorum...:gul::gul::gul:
