Belki çok geç kaldım
Beklide sessizliğin içtenliğine sarıldım
Kim bilir yıllara sâri
Uykusuzluğu bir marifetle kuşandım
Ne felsefenin taliplisi
Ve ne de dervişliğin mümtaz bir neferiyim
Ben halimde bariz sefilliğin harcıyım,
Aşka da yabancıyım
Ne dünyanın yanması
Ve ne de canların haz iklimini kuşanması
Kalbime süruru bahşetmiyor
Aşksız yaşamak halime yaban geliyor
Ne rüya gibi uçan yıllar
Ne de ufuklarımda seyyahlaşan umutlar
Kalbimde yıllanan anılar
Ruhumda manalaşan satırlar var
Artık bir hesap sorun
Halimden habersizliğim anlayarak vurun
Ruhumun hilkatindeki saflığı bulun
Kalbime ne olur hüzünle anlatın
Ey aşk sar beni harınla
Kuşat her halimi sancıların aşkı sevdasıyla
Yaratan Rabbimin kulluk nidasıyla
Miskinliğin vecdi, sefilliğin hicranıyla
Neylesin halimi hazan
Kalbim biliyorum ki sensizlik ikliminde noksan
İşte o vakit ruhum fevkalade perişan
İçimden çıkmıyor hicran, vicdanım çok perişan
Sanki yaralı bir kuşum
Gönlü harap olmuş bir yolcunun ahıyım
Yüreğimde pareleşen uhdeler için
Kiminle davacıyım ve duacıyım
Bir gün gülecek miyim
Sinemde derlenen efkârı kime sarf edeceğim
Çileyle sabrımı bileyeceğim,
Vuslat için kalbi kanaate yöneleceğim
Hayır için niyaz edeceğim
Gönlümü inayet için hasrederek ecir isteyeceğim
Kimseyi şikâyet etmeden ve kalbimle
Didişmeden ey hak diye nefesi teslim edeceğim
Aşkın diyarında nefesleneceğim
Gönlümü girdaplardan arındırarak zikredeceğim
Ve yârin sofrasında, acizliğimle boyun büküp
Affımı talep edeceğim, sabırla dirileceğim
Mustafa CİLASUN