- Üyelik Tarihi
- 1 Eyl 2005
- Mesajlar
- 1,561
- Aldığı Beğeniler
- 10
- Takım
- Galatasaray
Olmadı koca üstad öyle değildi ismaillerin öyküsü.
Neslin destebaşıdır ismailler doğru. Ama tek silahtır onlar yani tek kurşun, sapmadan alnından vuran demir perdeyi.
Öyle ki hep dirilişini anlatmalı ismaillerin. Haykırmalı her bir harfi, feryad u figan etmeli. Dönmem demeli yani. Kurşunsam şayet....namludan çıkışım gibi....
Ve İsmailler.....
Kalem delisidir onlar, bitmeyen kavganın son savaşçıları. Güneşe doğumunu utandıran bir doğuştur alınlarındaki diriliş. Ve ibrahimlerin ellerinde gassalın elindeki meyyit gibidir teslimiyetleri hiçbir bıçak kesmeye cürret edemez onları. Ser verirler ibrahimlerin bıçağına ve Serdengeçti olup çıkarlar işin içinden. Bir de yeminleri vardır İsmaillerin tarihleri kadar fütursuz.
Söz veriyorum der İsmailler tüm nesl-i cedid adına. susmayacağım, üzerime yürüse de demir perdeler ve devrilse de üzerime bu şuursuz sağır karanlık, cüzzamlı bir dilencinin yakarışı gibi yakarmayacağım nadana. Davam adolf hitlerin davası değil, bütün bir ömür boyu ağlayışım ise bir gülü soldurmamak içindir. Ali oluruz ve kılıçlara tuzak olmuş ölüm yataklarını çeker sinemiz.
İsmailler..... ahhh o İsmailler.... imtihan vesileleri... ibrahimin onlarla Hakkın önünde imtihan olurken pervasız olan İsmailler. Ve her biri bir ibrahimdir bidaları deviren. Düşüncenin namus işçileridir yani. Onları kabeyi bekleyen dedeleri ibrahim gibi, yangına körükle gider görürsün onları nemrudlara inat.
Çağın ismailleri, kalemlerinin ucundan akan ter ve gözyaşlarına aşina. Sağlam dostlukları olur onların çile yokuşunda bitmeyen. Sıkıntılar onlara gebe, onlar ise muştu telalları. Gülmeyi bir başka bahara bırakmış asrın ismailleri.
Ey Asyalı çocuklar ve ey bütün idealleri bütün idealleri bir bahar görmek olan ismail üstünenin münşi ve müttefikleri, yazamıyorsam şayet, omuz verin yüküme. Ben terime boğuldum. El verin, mesih soluklu ismailler muştusuna. Kenan illerinde kaybolan yusufların kokusunu getirin kapanmış gözlere. Hasretini çektiğim o baharı görmek olur mu nasip. El verin ki yürekler taş olmasın. Gülmesin halime gülmek bilmeyen nadan.
İsmailler, sancısını çektiğimiz nesil. Bütün kısırlıklara rağmen doğacak olan muştu. Hep siyah tüller çekili duracak değil ya pencerelerde ve güneşler hep batacak değil ya. Doğacaktır elbet beklenen güneş. Ve o sıyıracak elleriyle karanlık perdeleri.
Ey ismailleri tehdit eden bıçak ve ey yusufları koynunda tutan kuyu, yeter bırakın onları. Arkalarından yetişecek nesilleri var onların.
Yetişsin... yetişsin artık. Dirilişi yazarken bitişe geldim, ismail münşileri gibi.
Ve derim ki;
Canan elden gider de canlar girmezse raya
Buyursun can meleği, girdik reh-i sevdaya.
__________________
Neslin destebaşıdır ismailler doğru. Ama tek silahtır onlar yani tek kurşun, sapmadan alnından vuran demir perdeyi.
Öyle ki hep dirilişini anlatmalı ismaillerin. Haykırmalı her bir harfi, feryad u figan etmeli. Dönmem demeli yani. Kurşunsam şayet....namludan çıkışım gibi....
Ve İsmailler.....
Kalem delisidir onlar, bitmeyen kavganın son savaşçıları. Güneşe doğumunu utandıran bir doğuştur alınlarındaki diriliş. Ve ibrahimlerin ellerinde gassalın elindeki meyyit gibidir teslimiyetleri hiçbir bıçak kesmeye cürret edemez onları. Ser verirler ibrahimlerin bıçağına ve Serdengeçti olup çıkarlar işin içinden. Bir de yeminleri vardır İsmaillerin tarihleri kadar fütursuz.
Söz veriyorum der İsmailler tüm nesl-i cedid adına. susmayacağım, üzerime yürüse de demir perdeler ve devrilse de üzerime bu şuursuz sağır karanlık, cüzzamlı bir dilencinin yakarışı gibi yakarmayacağım nadana. Davam adolf hitlerin davası değil, bütün bir ömür boyu ağlayışım ise bir gülü soldurmamak içindir. Ali oluruz ve kılıçlara tuzak olmuş ölüm yataklarını çeker sinemiz.
İsmailler..... ahhh o İsmailler.... imtihan vesileleri... ibrahimin onlarla Hakkın önünde imtihan olurken pervasız olan İsmailler. Ve her biri bir ibrahimdir bidaları deviren. Düşüncenin namus işçileridir yani. Onları kabeyi bekleyen dedeleri ibrahim gibi, yangına körükle gider görürsün onları nemrudlara inat.
Çağın ismailleri, kalemlerinin ucundan akan ter ve gözyaşlarına aşina. Sağlam dostlukları olur onların çile yokuşunda bitmeyen. Sıkıntılar onlara gebe, onlar ise muştu telalları. Gülmeyi bir başka bahara bırakmış asrın ismailleri.
Ey Asyalı çocuklar ve ey bütün idealleri bütün idealleri bir bahar görmek olan ismail üstünenin münşi ve müttefikleri, yazamıyorsam şayet, omuz verin yüküme. Ben terime boğuldum. El verin, mesih soluklu ismailler muştusuna. Kenan illerinde kaybolan yusufların kokusunu getirin kapanmış gözlere. Hasretini çektiğim o baharı görmek olur mu nasip. El verin ki yürekler taş olmasın. Gülmesin halime gülmek bilmeyen nadan.
İsmailler, sancısını çektiğimiz nesil. Bütün kısırlıklara rağmen doğacak olan muştu. Hep siyah tüller çekili duracak değil ya pencerelerde ve güneşler hep batacak değil ya. Doğacaktır elbet beklenen güneş. Ve o sıyıracak elleriyle karanlık perdeleri.
Ey ismailleri tehdit eden bıçak ve ey yusufları koynunda tutan kuyu, yeter bırakın onları. Arkalarından yetişecek nesilleri var onların.
Yetişsin... yetişsin artık. Dirilişi yazarken bitişe geldim, ismail münşileri gibi.
Ve derim ki;
Canan elden gider de canlar girmezse raya
Buyursun can meleği, girdik reh-i sevdaya.
__________________
