>>>>Savasin en kanli gunlerinden biriydi. Asker en iyi
>arkadasinin az ileride, kanlar icinde yere dustugunu gördü.
>İnsanin
>basini bir saniye siperden cikaramayacagi gibi bir ates
>altindaydilar.
>>>>
>>>>
>>>>Asker tegmenine kostu hemen: - Komutanim, bir kosu arkadasimi
>>>>alip geleyim mi? "Delirdin mi?" der gibi bakti tegmen... -
>>>>Gitmege degmez oglum, arkadasin delik desik olmus. Buyuk
>olasilikla ölmustur bile. Kendi hayatini da tehlikeye atma sakin!
>>>>
>>>>Ama asker o kadar israr etti ki, tegmen izin vermek zorunda
>kaldi.
>>>>
>>>>- Peki, dene bakalim!
>>>>
>>>>
>>>>Asker yogun ates altinda firladi siperden ve mucize eseri,
>arkadasinin yanina kadar gitti, yarali arkadasini sirtlandigi gibi
>tasidi. Birlikte siperin icine yuvarlandilar.
>>>>
>>>>
>>>>Tegmen kosup yaraliya bir goz atti ve nefes
nefese bir kenara
>yikilmis askere döndu:
>>>>- Sana hayatini tehlikeye atmaya degmez, dememis miydim! Bu
>zaten ölmus...
>>>>
>>>>
>>>>- Degdi Komutanim, degdi! dedi asker. - Nasil degdi, arkadasin
>>>>zaten ölmus, görmuyor musun? - Gene de degdi komutanim, cunku
>>>>yanina vardigimda henuz
>yasiyordu...
>>>>
>>>>
>>>>Ve onun son sözlerini duymak, dunyalara bedeldi benim icin... Ve,
>>>>hickirarak, arkadasinin son sözlerini tekrarladi: "Gelecegini
>>>>biliyordum!"
>>>>
>>>>
>>>> GELECEGINI BILIYORDUM!
>>>>
>>>>
>>>>Kalbimizde "arkadaslik" denilen bir mucize var. Nasil
>oldugunu, nasil basladigini
bilemezsiniz. Ama bunun ozel bir
>armagan
>oldugunu, Allah'in bir lutfu oldugunu bilirsiniz.
>>>>
>>>>Gercekten de arkadaslar nadide mucevherlerdir. Yuzunuzu
>guldurup, basarmaniz icin cesaret verirler.
>>>>Sizi dinlerler ve kalplerini acmaya hazirdirlar.
>>>>
>>>>
>>>>
>>>>Bugun arkadaslariniza, onlarla ne kadar ilgilendiginizi
>gosterin.
>Sizi Seviyorum
