Yeniden Doğuş

Düşlerde acı çekiyoruz ve düşlerde iyileşiyoruz.
Suyun maddesel imgelemi özel bir imgelem türüdür.
Maddesel bir unsurun içinde bir derinlik bulmanın verdiği bu inançla okur sonunda suyun da bir yazgı türü olduğunu, yalnızca kaçıp giden imgelerin boş yazgısı, bitmeyen bir düşün boş yazgısı değil, varlığın tözünü durmaksızın dönüştüren temel bir yazgı olduğunu anlayacaktır.

Suyun acısı sonsuzdur.

Durgun sular... Dil sözdizimleri arasında en korkunç olanını, ölen şeylerin sözdizimini, ölen yaşamı öğretir.

"İmgelenebilir dünyanın haritası ancak rüyalarda çizilir. Duyusal evren alabildiğine ufaktır." Rüyalar ve düşler kimi ruhlar için güzelliğin maddesidir. Adem Havva'yı bir düşten çıkarken buldu: İşte bu yüzden kadın o kadar güzeldir.

Sular "doğru yalanlar" kurmaz. Gerçekten nehrin seraplarına aldanmak için iyiden iyiye yıkık bir ruha sahip olmak gerekir.

...bir çiçek buldu yapayalnız;
Terk edilmiş, gurursuz, alçakgönüllü,
Eğmiş güzeliğini dalganın aynasına
Sevgiyle yaklaşmak için hüzün dolu görüntüsüne.
Umursamadan hafif yeli, kımıltısız duruyor öylece;
Ama bıkmayacak gibi görünüyordu eğilmekten, beklemekten ve sevmekten.

Seyir de başlı başına bir isteği belirtir. İnsan görmek ister. Görmek doğrudan bir gereksinimdir. Merak insan ruhunu devingenleştirir.

Güzeli görmek için güzel olmak gerekir.

Seyrin büyüsü istekle ilgilidir. Seyretmek isteğe karşı gelmek değildir, isteğin başka bir dalını izlemektir, genel isteğin bir unsuru olan güzeli istemeye katılmaktır.
Sudan çıkan varlık yavaş yavaş maddeleşen bir yansımadır: Bir varlık olmadan önce bir imgedir, bir imge olmadan önce bir arzudur.

İnsan durgun bir suyun yanında düş kurmuş olmanın doğurduğu hastalıktan hiçbir zaman iyileşemez.

Su herkesle birlikte ağlar. İnsanın yüreği üzgün oldu mu, dünyanın bütün suyu gözyaşlarına dönüşür.

Kendinden başka birini arıyordu, ama bu öyle biri olmalıydı ki, ona düşüncelerini açabilmeli ve onun yaşamı kendi yaşamı haline gelebilmeliydi, o kadar çok aradı ki, sonunda okyanusla yakınlaşabildi. Deniz ona canlı, düşünen bir varlık olarak göründü.

Her zaman olağanüstü bir sessizlik var... Suyun uyuduğunu duyuyor sanki insan. Sessizliği iyi anlayabilmek için ruhumuz susan bir şeyler görmeye ihtiyaç duyar sanki; dinlendiğinden emin olmak için yanında bir yerlerde uyuyan bir doğal varlığı hissetmek ister.

Acılı bir ruha, çılgına dönmüş bir ruha, içi oyulmuş bir ruha derenin ya da nehrin serinliği yardım edecektir./Gaston Bachelard - Su ve Düşler