Adamın biri mektup yazıyordu. Oturduğu ev kiraydı. Mektubu toprakla kurulamak istedi. Evin kendisinin değil, kira olduğu aklına geldi. Sonra, bunda bir sakınca yok, diye düşündü ve bir miktar toprak alıp yazıyı kuruladı. O anda gizli bir ses işitti, şöyle diyordu: “Bugün toprağı hafife alan, yarın karşılaşacağı uzun hesap gününde toprağın ne kadar önemli olduğunu görecektir
Son düzenleme:
