- Üyelik Tarihi
- 23 Haz 2010
- Mesajlar
- 5,705
- Aldığı Beğeniler
- 14,607
- Takım
- Galatasaray
Ust katimizda suriyeli bir aile oturuyor. Rabbin bize emaneti, hediyesi, cennet vesilesi...Bugun bir sey soylemek icin eve davet ettim. Geldi. Biraz sohbetten sonra hal ve hatirlarini sordum. Cok hasta bir babasi var. Onun durumunu sordum. Olu gibi yatiyor, oructan dolayi hastaligi iyice artti dedi. "Tutmasin ruhsat var" dedim. "Tutamazsam nasil fidye verecegim param yokki. O yuzden tutmak zorundayim" dedigini soyledi. Gozlerinin ici birden parladi. " Ben de babama diyorum ki zaten suriyeye donecegiz. Oraya gidince kaza edersin" ama dinlemiyor. Zaten kendimi zor tutuyorum. Birden boynuna sarildim hickira hickira aglamaya basladim. Dakikalarca agladik. Dusundum ve utandim. Her gun bombalarin patladigi, evlerin yerle bir oldugu, insanlarin acliktan oldugu bir sehre, ama memleketleri olan, gulup eglendikleri, dogup buyudukleri bir sehre hala donebilme umidi tasiyan insanlari, koca Turkiyeye sigdiramayan, bizim ekmegimizi yemeye geldiler keyf ediyorlar diyerek her gordukleri yerde sozleriyle yilan gibi sokan insanlarla ayni havayi solumaktan utandim. Sanki onlar bizim zehir kokan sozlerimizi isitmekten cok memnunlar. Sanki yasadiklari topraklardan kacip dili farkli, kulturu farkli , giysisi, yiyecegi farkli bir memlekette her an azar isitmek cok hoslarina gidiyor. Fakat onunde envai cesit yemekle rahat icinde yasayan bunu nerden anlasinki! Umitlerine hayran kaldim. Hala donebilme umidiyle yasiyor ve bizim zulmumuze katlaniyorlar. Utandim. Alo fetvaya" oruc tutunca basim agriyor, halsizlesiyorum tutmasam olur mu?" diyerek oruc tutmamanin yollarini arayan bizim insanimiza karsilik, hasta iken bile orucunu terketmeyen Tahir amcanin imanini duydugumda utandim. Korktum bi de... Bize rahmet vesilesi, bereket vesilesi, cennet vesilesi, af vesilesi olarak Allah tarafindan gonderilen bu insanlari yuk gibi goren insanimizin ahireti adina korktum. Asil imtihan edilenin onlar degil biz oldugunu bilmeyip, onlari hakir gorenlerin hesabi adina korktum. Allahin gayretine dokunup onlar gibi bizi de vatansiz birakmasindan korktum. Her gece saat ikiden sonra uyumayip ibadetle mesgul olan sabah namazindan sonra uyuyan bir aile ile ayni apartmanda yasayip ayni havayi soludugum icin de Şükrettim.
alıntı
alıntı
((