Kendimi çok sessiz hissediyorum ve böylece a lama hakk1m1 sakl1 tutuyorum. Bir bilene sordu un vakit, kendini sessiz hissetmenin pek hayra alamet olmad1 1n1 söyler.
Dosyalar aras1nda kalm1_ man_et haberleri, biraz süsleyip yeniden yedirmeli, yada ba_ka bir tabirle susmak saatlerce konu_up konu_tuklar1n aras1nda bir dirhem anla_1l1r bir _ey bulunanamamas1 olabilir mi? Belki de bulduklar1m, bulacaklar1m1n garantisidir deyip, inzivai _ekilde gözden, gönülden uzakla_mak beklentisi mi?
Mateminde davullar, zurnalar çalmal1 _u vakit gülü_lerimizin. Geçmi_imizin bahtiyarl1 1, pi_manl1klar1m1za yenik dü_erken... Vakit, o vakit olur ki; hay1flanmak revad1r sözcüklere. Co_kunlu umuz kadar, suskunlu umuzda destans1la_t1r1lmal1.
Yeni bir do u_ diyelim ve öyle ba_layal1m söze. Ademo lu, imkans1zl1klar belini büktü ü vakit do ar. Uslanmaz bir rüzgar1n savurdu u pamuk gibidir kalabal1klar. Buna istinaden ismin be_ halinden sadece yal1n vaziyeti seçiyorum ve bu vaziyetten ötürü cümlelerimde, yüklemle özne aras1na derin bir nefes ekliyorum.
Yapmak istediklerim belliydi asl1nda, ama biçimsel bir sorun ya_ad1 1m inkar edilemezdi. Hani piyes belli, oyuncular belli fakat; rol da 1l1m1nda ufak bir problem var. Asl1nda hak etmek u uruna sarf edilen emek, hatal1 bir da 1l1m sonucu bo_a ç1km1_t1. Velhas1l; ´Hayat1mda olmamas1 gereken kalabal1klar, büyük bir izdihama yol aç1p, ba_ rolün gerçek sahiplerini y1ld1r1p, ayaklar alt1na almas1...´ ifadesiyle biçimselle_tiriyordum isteklerimin geli_me bölümünü ve kendini kand1rman1n verdi i anl1k bahtiyarl1klar, sessizli imden saç1l1yordu biri di erine benzemez dört bir taraf1ma... Fakat hat1rdan ç1karmamak gerekir ki; ´Sorunsal bir kayna 1n huzuruydu´ ve sonucu yine huzursuzluklarla vuku bulacakt1.
Suallerimizin s1rr1na ermeden eridi tüm yan1tlar1m, nedense yan1tlar1m1n sonunada hep bir soru i_areti eklendi... sorgusuz y1llanm1_l1klar1m basite indirgenmemi_ olsa neyse, ancak ben, nefes al1_lar1m1n dahi sorgulanmas1ndan yanay1m. Yeter ki cevap bekleyen ben olmayay1m.
Mant1ksal ifadelerle formülüze edilerek programlanm1_ bir hayat yerine, göz karar1 yada en iyimser _ekilde abaküs hesab1yla ´ya hep - ya hiç niceliklerine´ ula_ma zaman1. K1saca çoklu denklemlerden kurtulup, basit dört i_lemle yetinmek akla uygun geliyor.
Kümeler aras1 denkle_meler klasik oldu u için, biraz farkl1 olup restle_mek moda _imdi. Çapraz fuzuli laf at1_lar1 aras1nda, ya sab1r sakinli inde, ferahl1k selametinde...
´Ya_ayacak bir _ey kalmad1 art1k´ diye dü_ünüp silkelenmenin vaktine erdik. Asl1nda ba_lang1ç olarak; önce, ne dü_ünmemiz gerekti ini dü_ünmeliyiz ve her bir ya_1m1z için toz pembe dü_ler dilemeliyiz. Ne güzel de il mi? Kendini kand1rmak çok güzel... kaç1n, gücünüz elverdi ince gerçeklerden kaç1n. De eri gayet külfetli sözcüklerden kaç1n1n. Mümkünse cümlelerimiz özne ve yüklem karde_li inde, belirli belirsiz, yerli yersiz nesneleri d1_lam1_, dolayl1 tipte alayl1 tümleçleri yok saym1_, zarflardan - zamirlerden ötürü tamir görmü_ olsun. Edatlar1 tatile ç1kar1n ve art1k gerçek isimlerden bahsedelim.
Dilim yand1 bir kere hakikat konu_maktan. Faal halde irdelenmeler t1kad1 önüme sonunda... insan o lu nesnel birer varl1k art1k, sadece isimden ibaret birer obje oldu, ergonomik bir e_ya s1fat1nda... ve tüm s1fatlar1m1 bende kaybettim tamlayanla tamlanan rekabeti s1ras1nda.
Üst düzey içime atm1_l1klar1m bir yanar da misali, önüne set konulmu_ bir nehir misali patlamak istiyor. Ancak ben yinede sessiz kalmamak istiyorum, yada ne_i_ yans1n ne kabap diyorum, ama öylede olmuyor.
Çivi çiviyi sökermi_ havas1nda nefes almak mümkün, biraz fazla bilmeye gör... tüm paslanm1_ çiviler senin. Kendi dertlerimizi unutmak ve dost bildiklerinin, yar dediklerinin dertlerine derman olmaktan de ilde, dertlerin dengesiz da 1l1m1 yordu, insanl1ktan nasibini alm1_lar1... gerçi bizim yorgunlu umuz akarsu misali, ne b1kk1nl1k verir ne de ard1n1 bekler. Onun içindir ki; bizim insanlar1m1z birbirine küsmeyi bilir. Lakin ben kimseye küsemem, dost olandan dü_man olana kadar s1rt dönmü_ olsada her bir nefis. Ben küsersem kahrolurum. Böyle yapana kadar susmak mant1kl1 olur, ama ben susarsam iyilikler yok olur.
Kendimi çok sessiz hissediyorum.
Mümkün de il bu çeli_kilerden kurtulmak,
Yinede konu_aca 1m, kahrolsam da yinede...
Allah´1m huzuruna geldim yalvar1yorum,
Ya beni öldür, yada SUSTURULMAMA MAN0 OL! ...
Dosyalar aras1nda kalm1_ man_et haberleri, biraz süsleyip yeniden yedirmeli, yada ba_ka bir tabirle susmak saatlerce konu_up konu_tuklar1n aras1nda bir dirhem anla_1l1r bir _ey bulunanamamas1 olabilir mi? Belki de bulduklar1m, bulacaklar1m1n garantisidir deyip, inzivai _ekilde gözden, gönülden uzakla_mak beklentisi mi?
Mateminde davullar, zurnalar çalmal1 _u vakit gülü_lerimizin. Geçmi_imizin bahtiyarl1 1, pi_manl1klar1m1za yenik dü_erken... Vakit, o vakit olur ki; hay1flanmak revad1r sözcüklere. Co_kunlu umuz kadar, suskunlu umuzda destans1la_t1r1lmal1.
Yeni bir do u_ diyelim ve öyle ba_layal1m söze. Ademo lu, imkans1zl1klar belini büktü ü vakit do ar. Uslanmaz bir rüzgar1n savurdu u pamuk gibidir kalabal1klar. Buna istinaden ismin be_ halinden sadece yal1n vaziyeti seçiyorum ve bu vaziyetten ötürü cümlelerimde, yüklemle özne aras1na derin bir nefes ekliyorum.
Yapmak istediklerim belliydi asl1nda, ama biçimsel bir sorun ya_ad1 1m inkar edilemezdi. Hani piyes belli, oyuncular belli fakat; rol da 1l1m1nda ufak bir problem var. Asl1nda hak etmek u uruna sarf edilen emek, hatal1 bir da 1l1m sonucu bo_a ç1km1_t1. Velhas1l; ´Hayat1mda olmamas1 gereken kalabal1klar, büyük bir izdihama yol aç1p, ba_ rolün gerçek sahiplerini y1ld1r1p, ayaklar alt1na almas1...´ ifadesiyle biçimselle_tiriyordum isteklerimin geli_me bölümünü ve kendini kand1rman1n verdi i anl1k bahtiyarl1klar, sessizli imden saç1l1yordu biri di erine benzemez dört bir taraf1ma... Fakat hat1rdan ç1karmamak gerekir ki; ´Sorunsal bir kayna 1n huzuruydu´ ve sonucu yine huzursuzluklarla vuku bulacakt1.
Suallerimizin s1rr1na ermeden eridi tüm yan1tlar1m, nedense yan1tlar1m1n sonunada hep bir soru i_areti eklendi... sorgusuz y1llanm1_l1klar1m basite indirgenmemi_ olsa neyse, ancak ben, nefes al1_lar1m1n dahi sorgulanmas1ndan yanay1m. Yeter ki cevap bekleyen ben olmayay1m.
Mant1ksal ifadelerle formülüze edilerek programlanm1_ bir hayat yerine, göz karar1 yada en iyimser _ekilde abaküs hesab1yla ´ya hep - ya hiç niceliklerine´ ula_ma zaman1. K1saca çoklu denklemlerden kurtulup, basit dört i_lemle yetinmek akla uygun geliyor.
Kümeler aras1 denkle_meler klasik oldu u için, biraz farkl1 olup restle_mek moda _imdi. Çapraz fuzuli laf at1_lar1 aras1nda, ya sab1r sakinli inde, ferahl1k selametinde...
´Ya_ayacak bir _ey kalmad1 art1k´ diye dü_ünüp silkelenmenin vaktine erdik. Asl1nda ba_lang1ç olarak; önce, ne dü_ünmemiz gerekti ini dü_ünmeliyiz ve her bir ya_1m1z için toz pembe dü_ler dilemeliyiz. Ne güzel de il mi? Kendini kand1rmak çok güzel... kaç1n, gücünüz elverdi ince gerçeklerden kaç1n. De eri gayet külfetli sözcüklerden kaç1n1n. Mümkünse cümlelerimiz özne ve yüklem karde_li inde, belirli belirsiz, yerli yersiz nesneleri d1_lam1_, dolayl1 tipte alayl1 tümleçleri yok saym1_, zarflardan - zamirlerden ötürü tamir görmü_ olsun. Edatlar1 tatile ç1kar1n ve art1k gerçek isimlerden bahsedelim.
Dilim yand1 bir kere hakikat konu_maktan. Faal halde irdelenmeler t1kad1 önüme sonunda... insan o lu nesnel birer varl1k art1k, sadece isimden ibaret birer obje oldu, ergonomik bir e_ya s1fat1nda... ve tüm s1fatlar1m1 bende kaybettim tamlayanla tamlanan rekabeti s1ras1nda.
Üst düzey içime atm1_l1klar1m bir yanar da misali, önüne set konulmu_ bir nehir misali patlamak istiyor. Ancak ben yinede sessiz kalmamak istiyorum, yada ne_i_ yans1n ne kabap diyorum, ama öylede olmuyor.
Çivi çiviyi sökermi_ havas1nda nefes almak mümkün, biraz fazla bilmeye gör... tüm paslanm1_ çiviler senin. Kendi dertlerimizi unutmak ve dost bildiklerinin, yar dediklerinin dertlerine derman olmaktan de ilde, dertlerin dengesiz da 1l1m1 yordu, insanl1ktan nasibini alm1_lar1... gerçi bizim yorgunlu umuz akarsu misali, ne b1kk1nl1k verir ne de ard1n1 bekler. Onun içindir ki; bizim insanlar1m1z birbirine küsmeyi bilir. Lakin ben kimseye küsemem, dost olandan dü_man olana kadar s1rt dönmü_ olsada her bir nefis. Ben küsersem kahrolurum. Böyle yapana kadar susmak mant1kl1 olur, ama ben susarsam iyilikler yok olur.
Kendimi çok sessiz hissediyorum.
Mümkün de il bu çeli_kilerden kurtulmak,
Yinede konu_aca 1m, kahrolsam da yinede...
Allah´1m huzuruna geldim yalvar1yorum,
Ya beni öldür, yada SUSTURULMAMA MAN0 OL! ...