Yeniden Doğuş

...çünkü ben hep bana hikaye edilene meyletmiş, tanık olmaktan hazzetmemişimdir. tanıklık, hep suçtan bir bölüm de ihtiva eder gibi görünür bana. "gördün de duydun da bu hale tahammül ettin ha?" etmedim. hiçbir şeye hayatım boyunca tahammül etmedim. ama hayatta olmak her şeye tanık olmayı ve ses edememeyi, onu beğenmem zannetti. bu onun yanlış anlaması, zehabıdır.
...
bende çocukluğumdan kalan en esaslı hatıra rıza efendi'nin bakışı idi. her öğrendiğimi onun bakışından öğrendim. bakışındaki yokluk perdesi benimle hayatın arasına bir tül gerdi. onun görüp bulamadığını keşfedeceğime hiç inanmadım. o, keşfedileceğine inanan değildi, tahammüle inanandı. dünya da anca tahammül yeriydi, sabır ve tahammül. ölmemeye sabretmenin yeriydi.../Şule Gürbüz