ÂRİF: Allah’dan başkasının sevgisini kalbinden çıkaran O'nu gönülle bilen ve O'nun rızâsını kazanmış ermiş velî kimselere ârif-i billâh veya yalnız ârif denir. Künûz-ul-Hakâik'da kaydedilen bir hadîs-i şerîfte şöyle buyrulmaktadır: "Her şeyin kaynağı vardır. Takvânın (haramlardan sakınmanın) kaynağı âriflerin kalpleridir." Süleymân bin Cezâ ârif kimsenin alâmetini şöyle belirtiyor: "Susması; tefekkürü Allah'ın büyüklüğünü düşünmesi gördüklerinden ibret ders alması ve Allah'ın râzı olup beğendiği şeyleri istemesidir." Bâyezîd-i Bistamî ise; "İrfân sâhibi ârif odur ki: Seninle yediğini içtiğini seninle eğlendiğini alış-veriş ettiğini görürsün; ne var ki onun kalbi yüce Allah'a bağlıdır. O'ndan başka hiç bir derdi yoktur." Yine o; "Ârif boş yere konuşmaz devamlı Allah’ı düşünür." demiştir. Cüneyd-i Bağdâdî de; "Rasûlullah efendimizin sünnetini terk edeni ve O'ndan gelen edebleri gözetmekte gevşeklik göstereni ârif zannetme!" îkazını yapmaktadır.
__________________
. . .ve A § K evliligin elinden tuttu
ALINTIDIR
__________________
. . .ve A § K evliligin elinden tuttu
ALINTIDIR