- Üyelik Tarihi
- 23 Haz 2010
- Mesajlar
- 5,705
- Aldığı Beğeniler
- 14,607
- Takım
- Galatasaray
‘Taşın Naatı
Taifin çocukları bilmezler kimdir yetim
Sana atılan her taşla kırılır kemikleri husumetin
Yüzünden damlayan bir damla terde ummanların serinliği
Ve gözlerine bakamayan bir çift utangaç köledir gözlerim
Eline taş alan her Taifli çocukta ben de vardım ey mahzun peygamber
Şu taşımdır, bırakıyorum toprağa
Şu kirli yüzümdür döküyorum ırmağa
Şu mizanda hükmü olmaz sözümdür düğümü boğazımda
Şunlar günahlarımdır bir yağlı urgan gibi boynumda
Elinde taş olan her Taifli çocuğun aldanma payıyla kandım hayata
Kuyulara bağıran bir Ali yalnızlığına
Kuyulara yazılmış bir Yusuf teslimiyetine
Kuyulanmaktan kopup
Kuyulara kanmış bir bedevi açlığına
Kör kuyulara ram olmuş bir kadir bilmez nasipsizliğine düşenim
Bir kuyunun başındaydın ve elinde bir bakır tas vardı
O gün bugündür tüm taslardan çekildi su
Tüm sularından içtim alemin kanmadım ey çöl gönüllerin peygamberi
Ben Taifli bir çocuğum
Taşımı, tasımı, başımı türabına bırakamayan bir korkak çocuğum
Ben seni ölülerden ve Çağrı filminden bilen bir biçareyim
Adını anınca gözlerinden sağanaklar yağan adamlardan kaçtım
Başıma kitaplar koydum rahmet yağmuru ıslatmasın diye
Kırkına erince mağarasına çekilmektense söz tüccarı olan
Senin ayak izlerin değildi hikayemdeki hoyrat ayaklarım
Ben seni siyer kitaplarının kutsadığı
Kelimelerin demir parmaklıklarının ardından seyrettim muhacir peygamber
Yağmur ve gülden bir kaleye hapsettiklerinde seni
Ben Taiften çıkıp Medine'ye varamadım
Ve sen demek Ali'nin sözleriyle çınlıyor şimdi çölümde
"Seni anlamıyorlar, neden anlatıyorsun?!"
Seni anlamadım
Seni sevdim
Bir daha gel Taif'e ey merhametin peygamberi
Duydum ki kendine zalim olanlara şifacıymışsın
Duydum ki kendine zulmedenlere
Duydum ki kendini siper edermişsin
Ben seni duyduklarımla sevdim,
Ey
Demeye mahcubum.’
(zeki bulduk)
Taifin çocukları bilmezler kimdir yetim
Sana atılan her taşla kırılır kemikleri husumetin
Yüzünden damlayan bir damla terde ummanların serinliği
Ve gözlerine bakamayan bir çift utangaç köledir gözlerim
Eline taş alan her Taifli çocukta ben de vardım ey mahzun peygamber
Şu taşımdır, bırakıyorum toprağa
Şu kirli yüzümdür döküyorum ırmağa
Şu mizanda hükmü olmaz sözümdür düğümü boğazımda
Şunlar günahlarımdır bir yağlı urgan gibi boynumda
Elinde taş olan her Taifli çocuğun aldanma payıyla kandım hayata
Kuyulara bağıran bir Ali yalnızlığına
Kuyulara yazılmış bir Yusuf teslimiyetine
Kuyulanmaktan kopup
Kuyulara kanmış bir bedevi açlığına
Kör kuyulara ram olmuş bir kadir bilmez nasipsizliğine düşenim
Bir kuyunun başındaydın ve elinde bir bakır tas vardı
O gün bugündür tüm taslardan çekildi su
Tüm sularından içtim alemin kanmadım ey çöl gönüllerin peygamberi
Ben Taifli bir çocuğum
Taşımı, tasımı, başımı türabına bırakamayan bir korkak çocuğum
Ben seni ölülerden ve Çağrı filminden bilen bir biçareyim
Adını anınca gözlerinden sağanaklar yağan adamlardan kaçtım
Başıma kitaplar koydum rahmet yağmuru ıslatmasın diye
Kırkına erince mağarasına çekilmektense söz tüccarı olan
Senin ayak izlerin değildi hikayemdeki hoyrat ayaklarım
Ben seni siyer kitaplarının kutsadığı
Kelimelerin demir parmaklıklarının ardından seyrettim muhacir peygamber
Yağmur ve gülden bir kaleye hapsettiklerinde seni
Ben Taiften çıkıp Medine'ye varamadım
Ve sen demek Ali'nin sözleriyle çınlıyor şimdi çölümde
"Seni anlamıyorlar, neden anlatıyorsun?!"
Seni anlamadım
Seni sevdim
Bir daha gel Taif'e ey merhametin peygamberi
Duydum ki kendine zalim olanlara şifacıymışsın
Duydum ki kendine zulmedenlere
Duydum ki kendini siper edermişsin
Ben seni duyduklarımla sevdim,
Ey
Demeye mahcubum.’
(zeki bulduk)
