Selam,
Her İnsan yüreğindeki sevilme arzusunu hisseder...
Bu hissediş net ve berrak olmadığından dolayı adına SEVGİ der ve rahatlıkla yüreğinde çok büyük sevgi olduğunu iddia eder...
Yüreğinde olduğunu iddia ettiği bu sevginin açığa çıkamamasını, muhatab olmamasına yani yüreğindeki sevgiyi HAK eden birilerinin olmamasına bağlar...
Yani o aslında çok büyük sevgilere sahiptir de, insanlar bir türlü bu sevgiyi hak edemez ona göre, yaşadığı mutsuzlukların(zira sevgi yaşamayan yürek mutsuzdur) sorumlusu da onun bu büyük sevgisini hak edemeyen başka insanlardır...
Sadece bu masum yalan dahi kişiye yalancı denmesi için yeterlidir çünkü bu iddia tamamiyle yalandır...
Oysa İnsan tüm varlığı ile dahi seveceği birini bulsa yine de tatmin olamaz...mutluluğa, saadete eremez ...
İnsan denen varlık sınırlıdır dolayısı ile sınırlı olan bu varlığın tüm varlığından üretilecek sevgi de sınırlıdır...
İnsanın çapı nedir ki, sevgisi ne olsun?Bu yüzden bırakın bir başka İnsanı, Allahı sevdiğini iddia edenler bile tatmin olamamış, vuslatın ateşi ile yanmış durmuşlar...
Oysa, bizler sınırlı varlık olmamızdan dolayı, sevgimiz sınırlı olsa da, sevilme potansiyelimiz sınırsızdır...o kadar sınırsızdır ki, yok iken ve hiçbir hakediş sözkonusu değil iken var edilmemize vesile olmuştur...
Biz Allahı kendi potansiyelimiz kadar yanı sınırlı sevebiliriz fakat Allahın bizi sevmesi sınırsızdır, sonu yoktur...
Bizler yani Ademevlatları severek tatmin olamayız zira üreteceğimiz sevgi sınırlıdır fakat sonu olmayan bir sevgiyle sevilebilir ve tatmin olabiliriz...
Tatmin olanlar çok sevenler değil, çok sevilenlerdir.
Her İnsan yüreğindeki sevilme arzusunu hisseder...
Bu hissediş net ve berrak olmadığından dolayı adına SEVGİ der ve rahatlıkla yüreğinde çok büyük sevgi olduğunu iddia eder...
Yüreğinde olduğunu iddia ettiği bu sevginin açığa çıkamamasını, muhatab olmamasına yani yüreğindeki sevgiyi HAK eden birilerinin olmamasına bağlar...
Yani o aslında çok büyük sevgilere sahiptir de, insanlar bir türlü bu sevgiyi hak edemez ona göre, yaşadığı mutsuzlukların(zira sevgi yaşamayan yürek mutsuzdur) sorumlusu da onun bu büyük sevgisini hak edemeyen başka insanlardır...
Sadece bu masum yalan dahi kişiye yalancı denmesi için yeterlidir çünkü bu iddia tamamiyle yalandır...
Oysa İnsan tüm varlığı ile dahi seveceği birini bulsa yine de tatmin olamaz...mutluluğa, saadete eremez ...
İnsan denen varlık sınırlıdır dolayısı ile sınırlı olan bu varlığın tüm varlığından üretilecek sevgi de sınırlıdır...
İnsanın çapı nedir ki, sevgisi ne olsun?Bu yüzden bırakın bir başka İnsanı, Allahı sevdiğini iddia edenler bile tatmin olamamış, vuslatın ateşi ile yanmış durmuşlar...
Oysa, bizler sınırlı varlık olmamızdan dolayı, sevgimiz sınırlı olsa da, sevilme potansiyelimiz sınırsızdır...o kadar sınırsızdır ki, yok iken ve hiçbir hakediş sözkonusu değil iken var edilmemize vesile olmuştur...
Biz Allahı kendi potansiyelimiz kadar yanı sınırlı sevebiliriz fakat Allahın bizi sevmesi sınırsızdır, sonu yoktur...
Bizler yani Ademevlatları severek tatmin olamayız zira üreteceğimiz sevgi sınırlıdır fakat sonu olmayan bir sevgiyle sevilebilir ve tatmin olabiliriz...
Tatmin olanlar çok sevenler değil, çok sevilenlerdir.
