Yeniden Doğuş

Buluttan bir damlacık indi denize..

Enginliği görünce utandı.

Kendi kendine; "Denizin karşısında ben de kimim ki... Onun varlığına göre ben yok sayılırım.." dedi...

Kendisini küçük gördüğü için sedef gönlünü açtı ona, bağrına bastı ve korudu onu..

Nâz ile besledi damlacığı sedef..

Sonra kader onu o denli yüceltti ki, sultanların tacına kondurdu inci olarak..

Damla kendisini alçak gördüğünden yüceldi, yokluk kapısına kapılandığı için var oldu..

Şeyh Sâdî-i Şirâzî​