Biz İnsanların Nedense Hemen Dikkatini Çeker Fiziki Sakatlıklar...
Mesela Topallayan Bir Bacağı Asla Gözden Kaçırmayız...Ancak Topallayan Yürekleri de Asla Fark Etmeyiz!
Herkese Bir Soru Sormak İstiyorum...Bir Kör...Sağır, Ya da Tekerlekli Sandalyeye Mahkûm Bir Engelli Gördüğümüzde İçimizden Geçen İlk Duygu Nedir?
Acırız...İçin İçin "Vah Vah" Çeker, "Zavallı" Gibisinden Mırıldanırız....Halbuki Bizden Beklenen "Acıma" Değil, "Anlama."
Fakat Heyhat...Kendini Anlamayan Başkasını Nasıl Anlasın ki...
Biz Ne Kendimizi Anlıyoruz, Ne de Birbirimizi...Bu Yüzden Hayat Gitgide Anlamsızlaşıyor...Çünkü Sadece Zorluklarını...Olumsuzluklarını...Kirli Yanlarını Yaşıyoruz...
Oysa Hayatta Bir Sürü Güzellik de Var...Ancak Bu Güzellikleri Fark Edebilmek İçin Öncelikle Kendimizi Aşmış Olmamız ve Gerçeği Gören Gözlerle Bakmamızı Bilmemiz Lazım...
Şimdi Tekrar Soruyorum...Şayet Bu Güzellikleri Görmüyorsak, Bir Anlamda Görme Engelli Sayılmaz mıyız?
Eşimizi ve Çocuklarımızı da (Dinlemiyoruz ki) Duymuyoruz...Bir Anlamda İşitme Engelli Sayılmaz mıyız?
Sevmekten Korkuyoruz...Sevsek Bile Bunu Saklıyoruz...Annemiz...Babamız...Eşimiz ve Çocuklarımız Onları Ne Kadar Sevdiğimizi Bilmiyorlar, Çünkü Sevgimizi Söylemeyi Zaaf Sayıyoruz...Bir Anlamda Sevgi Engelli Sayılmaz mıyız?
Sevdiklerimizin Gönlünü Alacak Güzel Sözler Söylemiyoruz...Bir Anlamda Konuşma Engelli Sayılmaz mıyız?
Elimizdeki Güzelliklerle Zenginlikleri Fark Etmediğimiz İçin, Mutluluğu Uzaklarda Arıyoruz...
Bir Anlamda Zeka Engelli Sayılmaz mıyız?
Önceliği Kendi İsteklerimize Verip Büyüklerin İsteklerini Hep İkinci Plana Atıyoruz...Yeterki Benim İsteğim Olsun Diyoruz...
Bir Anlamda Saygı Engelli Sayılmaz mıyız?
Ve Hep Yakınıyor...Sadece Şikyet Ediyoruz...Bizden Daha Zor Durumda Olanları Aklımızın Ucuna Dahi Getirmek İstemiyoruz...Şükür Engelli Sayılmaz mıyız?
Bu Anlamda Engelli Sayımız Yedi Buçuk Milyon Değil, Belki de Yetmiş Buçuk Milyon...
Yaşamı İdrak Etmeden Yaşayıp Gidiyoruz İşte!"
Mesela Topallayan Bir Bacağı Asla Gözden Kaçırmayız...Ancak Topallayan Yürekleri de Asla Fark Etmeyiz!
Herkese Bir Soru Sormak İstiyorum...Bir Kör...Sağır, Ya da Tekerlekli Sandalyeye Mahkûm Bir Engelli Gördüğümüzde İçimizden Geçen İlk Duygu Nedir?
Acırız...İçin İçin "Vah Vah" Çeker, "Zavallı" Gibisinden Mırıldanırız....Halbuki Bizden Beklenen "Acıma" Değil, "Anlama."
Fakat Heyhat...Kendini Anlamayan Başkasını Nasıl Anlasın ki...
Biz Ne Kendimizi Anlıyoruz, Ne de Birbirimizi...Bu Yüzden Hayat Gitgide Anlamsızlaşıyor...Çünkü Sadece Zorluklarını...Olumsuzluklarını...Kirli Yanlarını Yaşıyoruz...
Oysa Hayatta Bir Sürü Güzellik de Var...Ancak Bu Güzellikleri Fark Edebilmek İçin Öncelikle Kendimizi Aşmış Olmamız ve Gerçeği Gören Gözlerle Bakmamızı Bilmemiz Lazım...
Şimdi Tekrar Soruyorum...Şayet Bu Güzellikleri Görmüyorsak, Bir Anlamda Görme Engelli Sayılmaz mıyız?
Eşimizi ve Çocuklarımızı da (Dinlemiyoruz ki) Duymuyoruz...Bir Anlamda İşitme Engelli Sayılmaz mıyız?
Sevmekten Korkuyoruz...Sevsek Bile Bunu Saklıyoruz...Annemiz...Babamız...Eşimiz ve Çocuklarımız Onları Ne Kadar Sevdiğimizi Bilmiyorlar, Çünkü Sevgimizi Söylemeyi Zaaf Sayıyoruz...Bir Anlamda Sevgi Engelli Sayılmaz mıyız?
Sevdiklerimizin Gönlünü Alacak Güzel Sözler Söylemiyoruz...Bir Anlamda Konuşma Engelli Sayılmaz mıyız?
Elimizdeki Güzelliklerle Zenginlikleri Fark Etmediğimiz İçin, Mutluluğu Uzaklarda Arıyoruz...
Bir Anlamda Zeka Engelli Sayılmaz mıyız?
Önceliği Kendi İsteklerimize Verip Büyüklerin İsteklerini Hep İkinci Plana Atıyoruz...Yeterki Benim İsteğim Olsun Diyoruz...
Bir Anlamda Saygı Engelli Sayılmaz mıyız?
Ve Hep Yakınıyor...Sadece Şikyet Ediyoruz...Bizden Daha Zor Durumda Olanları Aklımızın Ucuna Dahi Getirmek İstemiyoruz...Şükür Engelli Sayılmaz mıyız?
Bu Anlamda Engelli Sayımız Yedi Buçuk Milyon Değil, Belki de Yetmiş Buçuk Milyon...
Yaşamı İdrak Etmeden Yaşayıp Gidiyoruz İşte!"
:gul