Yeniden Doğuş

Ayşe Hümeyra Ökten Medine'de Hakk'a yürüdü
İmam Hatip liselerinin kurulmasında öncü isimlerden olan Celalettin Ökten'in kızı Ayşe Hümeyra Ökten, Medine-i Münevvere’de vefat etti. Merhume Ökten, 60 yıldır Peygamber Efendimiz'e komşuluk etmek için İstanbul ile Mekke ve Medine arasında mekik dokuyordu.


Celalettin Ökten'in kızı doktor Ayşe Hümeyra Ökten, Medine'de vefat etti. Hayatını hizmet etmeye adayan Ökten, gittiği ilk hacdan sonra Medine'ye aşık olmuş ve her sene hac mevsiminde Arabistan'da olmak kendisine nasip olmuştu.


Doktor Ayşe Hümeyra Ökten, 1925 yılında İstanbul Fatih'te dünyaya geldi. Babası Mahmud Celaleddin Ökten, Osmanlı ulema sınıfından müderris ve felsefe hocasıydı. Celaleddin Ökten, ülkemizde İmam Hatip mekteplerinin açılması hususunda büyük çaba göstermişti.

Türkiye'nin doktor ablası: Ayşe Hümeyra Ökten

Türkiye'nin doktor ablası: Ayşe Hümeyra Ökten
Necid çöllerini tır kamyonlarıyla geçen, Şam'da karda kışta gecenin bir vakti tek başına tren bekleyen ve bunların hepsini aşk için yapan bir kadın; Dr. Ayşe Hümeyra Ökten. Cumhuriyet'in ilk döneminde tıp eğitimi alarak ilk başörtülü doktor oldu. İlk kadın doktor olarak Kızılay ile hacca gitti ve o gün hayatı değişti. Yaşamını hastalarına adayan ve tek başına bir vakıf gibi hizmet veren Ökten'in tek bir arzusu vardı. O da Peygamber Efendimize komşu olmak. Medine'den kopamadığı için ömrünün son 60 yılını Medine ve İstanbul arasında mekik dokuyarak geçiren Ayşe Hümeyra Ökten son nefesini de Medine-i Münevvere'de verdi. Peki, Ayşe Hümeyra Ökten kimdir? Gelin birlikte inceleyelim.

Ayşe Hümeyra Ökten, yüksek tahsilini İstanbul Çapa Tıp Fakültesinde tamamlamış ve hekimlik hizmetine başlamıştı. Ökten, tahsil ve meslek hayatı boyunca inançlarından ve çalışkanlıktan ödün vermemiş ve zorluklarla mücadele etmişti.




Ökten'in hayatı, özellikle kız çocuklarına, zorluklara ve toplumsal engellere rağmen okumanın önemini anlatması bakımından bir rol modeli oluşturuyor.

Cumhuriyet döneminin ilk başörtülü doktoruydu
Ayşe Hümeyra Ökten, cumhuriyet döneminin ilk başörtülü doktoruydu. İlim sohbetlerinin yapıldığı bir evde büyüyen Ökten, hacca ilk kez 1960'da doktor olarak gitmişti.

Peygamber Efendimiz'den kopamayan Ökten, oturma izni de alınca her sene gidip Mekke ve Medine'de kalmaya başlamıştı. Tek başına gece yarıları kamyonlarla çölü geçerek yaptığı bu yolculuklarla 60 yıldır Peygamberimiz'e komşuluk eden Ökten, O'nun yanına gömülmeyi arzu ettiğini belirtmişti.
YENİ ŞAFAK

ANILARLA
MEHMED ZAHİD KOTKU (RH.A)
HAZRETLERİ
CEMAL SIFATI TECELLİ ETMİŞTİ
Dr. Ayşe Hümeyra ÖKTEN
O büyük zatı tanıdığım için Allah'a sonsuz hamd ü senâlar olsun... Cenâb-ı Hak, Rasûlü'nün Livâül Hamd'i altında bize o büyüklerle toplanmayı nasib etsin...
Peygamber Efendimiz'den gelen dinî hakîkatları bize ulaştırması için, herkesin bir mürşide, bir öğreticiye ihtiyacı vardır. Cenâb-ı Hakk'ın lütfuyla benim de karşıma Mehmed Zahid Kotku Hazretleri çıktı. Tıbbiyeden mezun olmuş, fakülte hastanelerinin birindeydim. İslâmî hayatım gizli olarak devam ediyordu. Bu şartlar altında, belki de hastalarımın duasıyla vuslat gerçekleşti.
1953 yılında Kızılay, üniversiteden bir doktor kafilesi düzenleyerek Hacc'a göndermeye karar vermiş. Hastalar için daha faydalı olur diye, genç doktorlardan alalım demişler. Biz de o kafileye Allah'ın lütfuyla dahil olduk.
Kızılay doktoru olarak İstanbul'dan İstanbul vapuruyla hareket ettik. İlk kafileyle Cidde'ye indik. Vapur döndü ikinci kafileyi aldı. Bizi son kafileye yani ikinci kafileye bıraktılar. İşte o ikinci kafilede Efendi Hazretleri'yle tanışma şerefine nâil oldum. Vapurda ekseriyetle, imamlar, din adamları, hafızlar, müftüler vardı. Orada bir müslüman doktor olarak hepsinin iltifatlarına nail oluyordum.

Ben fırsat buldukça bir köşede Kur'an okumaya çalışıyordum. O, namaz vakitlerinde çıkarken benim kaldığım yere uğrar, hatırımı sorar; "Çalışıyor musun, okuyor musun?" diye iltifatlar ederdi. Gayet nur yüzlü çehresiyle bende o kadar büylük bir tesir bıraktı ki... Biraz da dedeme bezettiğimden, çok sevdim onu... O benimle alâkadar oldukça, sevgisi kalbime yerleşti.
Sonra bir gün hasta olduğunu haber verdiler. Benden evvel bir doktor gitmiş muayene etmiş, ilaç vermiş fakat ağrısı geçmemiş. Ondan sonra beni davet ettiler. Ben ilaç verdim ve takip ettim. Rahatsızlıkları geçti, çok memnun oldu. Dualarını almak nasip oldu.

Vapur yolculuğu uzun sürüyor tabii... 15 gün vapurda beraber yolculuk yaptık. İstanbul'a geldikten sonra da türlü vesilelerle, hastalık sebebiyle bizden alâkayı kesmediler. Daimâ himmetleri üzerimizde oldu. Ve ben de kendilerinden ayrılamaz oldum.
1960 senesinde babam ve kendisi ile birlikte kafile yaparak hacca gittik. Ondan sonraki senelerde de, kendisiyle her sene hac zamanı beraber olduk, Allah nasib etti. Uzun seneler, kaç defa olduğunu unuttum haclarımız var... Vefatına kadar kendisi her sene hacca gelirdi. Çok güzel hatıralar var...

1979 senesinde uzun bir zaman kaldı. Hattâ Beytullah'ta bir ara i'tikâf yaptı kendisi... O zaman bile çeşitli vesîlelerle onu Beytullah'da, kaldığı odasında ziyaret ederdik. İ'tikâftan çıktılar, oradaki bir Türk evinde misafir kaldılar. O zaman bana da dediler ki: "Siz de bizimle kalın, ev sahibine yardımcı olun!"
Hocaefendi orda olduğu için, gelen giden çok oluyordu. Çok ince düşünür, her şeyi hesab ederdi. Ben de o zaman uzun olarak orada kaldım. Sonra Medine'ye gittik, orada da beraber kaldık. Döndüler ameliyat oldular. Ameliyattan sonra hacca geldi. Yine arkadaşlar, "Hocaefendiyle beraber siz kalın!" dediler. Ben de tabii, seve seve kaldım.

Vefatından bir hafta evvel ayrıldık. Hatta son günlerinde Medine'ye gelen ziyaretçiler: "Efendi Hazretleri burda kalsanız, gitmeseniz!" dediler. Kendisi akıbetinin yaklaştığını hissediyordu herhalde, zannediyorum ki ihvanını düşündü; "Yok!" dedi. Yine ihvânını düşündüğü için, "Bana İstanbul'a gitmek düşüyor." dedi ve İstanbul'a geldi.

Efendi Hazretleri'nde, ilk görende bile hayret uyandıracak kadar, tam mânâsıyla cemâl sıfatının tecelli ettiği görülürdü. Nur gibi aydınlık, gülen bir yüzü vardı. Daimâ mütebessimdi, gözlerinin içi gülerdi.

Kumral sakallı, uzunca boylu, geniş omuzlu idi. Karşıdan bakanlara bir heybet, bir asalet, bir vakar telkin ederdi. Rasûlullah SAS'in bir çok hali kendisinde vardı. Zaten Tarikat-i Nakşibendî'nin diğer tarikatlardan daha temâyüz etmiş tarafı, daima salik olanların, şeyhlerin, pirlerin ilmen de ilerlemiş olması... Yani hem ilim tarafından bilgililer, hem de tasavvuf yolunda kemâle ermiş insanlar...
İlmi, irfanı, hilmi, şefkati, sabrı, gayreti, fehmi, aklı, zekâsı, tevâzuu, cömertliği, hamiyeti, sadâkatı, emâneti, şecâatı, belagati, fesahati, güzel konuşması ve yüzünün güzelliği, iffeti, keremi, insafı, hayatı, zühdü, takvası ile tam Peygamber Efendimiz'in yolunda müstesnâ bir zat idi.
Hocamız, Mevlânâ Halid-i Bağdâdî Hazretleri'ni çok severdi. Daimâ derslerinde tevazuundan dolayı, murakebelerde kendisini ikinci plana alır, daimâ Halid-i Bağdadi'yi ön plana geçirirdi.

Dostundan ve düşmanından gördüğü zararları, eziyetleri affeder, karşılık vermezdi. Şefkati çoktu. Kendisini kimseden üstün tutmazdı. Hastaları ziyaret eder, cenazelerde bulunurdu. Gönül almak, onun için en makbul bir işti. Bazan, sabah namazını kıldırdıktan sonra cemaata doğru döner: "Hasta olan var mı?.. Cenazesi olan varsa, yardıma gidelim!" derdi. Yakın olan ihvândan birini birkaç gün görmese, onu sorar, yolculuğa gitmişse hayır dua ederdi. Şehirde ise ziyaretine giderdi.
Yolda karşılaştığı müslümana önce kendisi selâm verirdi. Kimsenin ayıbını yüzüne vurmazdı, kimseden şikayet etmezdi. Kimsenin arkasından söylemedi. Bir kimsenin sözünü veya işini beğenmediği zaman: "Bazı kimseler acaba neden şöyle yapıyor?" derdi.

Çok cömertti. Kendisinden bir şey istendiği zaman hiç yok dediği işitilmezdi. Var ise verir, yok ise sükût ederdi. Çok zaman sofrasında oturdum. Bir yemeği beğenmediği işitilmedi. Beğendiğini yer, beğenmediğini yemez ve bir şey söylemezdi.
Hediyeyi kabul eder, zekât ve sadaka almazdı. Ekseriyetle hediyenin karşılığını ziyadesiyle verirdi.
Hayatı tam sünneti seniyye üzereydi. Yatsıdan sonra gece yarısına kadar istirahat buyurur, ondan sonra sabah namazına kadar ibadetle meşgul olurdu.

Birdenbire gördüğü şeyleri hayra yorar, hiç bir şeyi uğursuz saymazdı. Gıybet edeni, yâni başkasını çekiştireni asla dinlemezdi. Yürürken yan tarafına veya arka tarafına bakmak icabetse Peygamber Efendimiz gibi yapar, bütün bedeniyle dönüp bakardı.
Dünyada görüştüğümüz gibi ahirette de görüşmeyi Rabbim nasib etsin...
Kadın Aile, Kasım 19...

Mekanları cennet olsun
Komşu olanlara komşu eylesin bizleride ????
Allah razı olsun ebeden⚘

Allah razi olsun ablam

amin..

amin cümlemizden Alalh razı olsun canlarım ::