Tut ellerimden bugün içerimde depremler oluyor
Güneşler eriyor gözlerimde benliğim kayboluyor
Konuşmak için yureyime dokunuyorum duruyorum
Heybesini kaybeden derviş gibiyim tut elimden ölüyorum
Ne hasretin avutuyor nede hayalin bende kalıyor
Terki ben eylemişsin içim bir çocuk gibi ağlıyor
Çaresizliğin son prangalarını yine ben taşıyorum
gül dalından kırılmadan ne olur tut elimden ölüyorum
Güneşler eriyor gözlerimde benliğim kayboluyor
Konuşmak için yureyime dokunuyorum duruyorum
Heybesini kaybeden derviş gibiyim tut elimden ölüyorum
Ne hasretin avutuyor nede hayalin bende kalıyor
Terki ben eylemişsin içim bir çocuk gibi ağlıyor
Çaresizliğin son prangalarını yine ben taşıyorum
gül dalından kırılmadan ne olur tut elimden ölüyorum