- Üyelik Tarihi
- 23 Ocak 2011
- Mesajlar
- 3,957
- Aldığı Beğeniler
- 1,393
Ukalalık:
Her fırsatta, ortaya atılan, her konuda ben bilirim tavrıyla boy gösterenleri bilirsiniz. Sen ne bilirsin “ öyle değil” deyip, mangalda kül bırakmayan, bir sürü laf (boş laf) söyleyip, sonunda balon gibi sönen nice insanlar vardır. Konuyla ilgisi olmayan birçok söz üretip “ hani ne diyordum?” diyerek tekrar başlayan çenesine güvenenler vardır. Söyledikleri havada kalıp, yılışlık yılışık esprilere başvurmaya çalışan, kendi eksiklerini kapatmaya çalışan, söyledikleriyle birkaç numara büyük elbise giymiş durumuna düşenler de vardır. Bazıları da önce övgüler düzer (sen çok güzelsin vb.), ancak “ben daha harikayım” diye böbürlenirler. Tamamen insanları kendinden tiksinecek duruma getirenler, düştükleri küstah ve aptal durumun farkında bile olmayanlar vardır. Ukalalık, bilgili olduğunu sanıp, burnu büyük tavırlarla kendilerini kaptıranlar, kendine değer verilmesine muhtaç, takdir edilmemiş kişilerin düştüğü durumdur. İnsani özelliklerle değer kazanıldığının farkında olmayan saflıktır. Ukalalık, kendini dağ gibi gösterip, kibirlenmedir. Bilmezler ki kibirlilik ve herkesten kendini üstün görme öldürücü bir zehirdir. Bu zehir, onları aptal sarhoş durumuna sokar.
İnsanın kendine güveni genellikle istek ve başarı getirir. Ancak fazla büyüklenme ukalalığı, ukalalık da toplumda sevilmemeyi, dışlanmayı getirir.
Özgüven:
Kendine güven, yani özgüven ve ukalalık, birbirine bu kadar yakın görülebilir ancak, bambaşka iki durumdur. Özgüven tercih edilen, güzel ve kabul edilebilir bir durum iken; ukalalık rahatsızlık yaratan, çirkin ve itici bir durumdur. Özgüven sahibi olmak kişinin kendine güveni, kendi gibi olması demektir. Kimse gibi olmak ve düşünmek durumunda olmamaktır. Başkalarının farklı olması özgüveni etkileyemez. Eleştiri ve övgü onu değiştirmez. Ukala insanın egosu şişmiştir, kendine hayrandır. Diğer insanları küçük görür. Sevimsiz itici bir durumdur. En tepededir, dağları o yaratmıştır. Başkalarına tepeden bakar, kimseyi takmaz.
Ukala bir insana dayanmak sabır gerektirir, ya da bu davranışlara sağır ve kör olmak gerekir. Sağır ve kör olmayı beklemek de kimsenin hakkı değildir. Ukalalık, hiçbir durumda katlanılacak bir davranış değildir. Ukalalılığın bir özelliği de insanlar arasında nefret uyandırmasıdır. Ukala kendi kenara çekilir, birbirine düşürdüğü insanların seyrine bakar. Ukalalık egoizmin göstergesidir. Benim dediğim doğru, gerçek diyerek bencilliğini tatmine çalışır ukala. Kendini akıllı, bilgili sanan, bilgiçlik taslayan kişidir. Aslında şarlatandan başka bir şey değildir.
Kısaca ukala, “bilmediğini dahi bilmeyen” kişidir.
Her fırsatta, ortaya atılan, her konuda ben bilirim tavrıyla boy gösterenleri bilirsiniz. Sen ne bilirsin “ öyle değil” deyip, mangalda kül bırakmayan, bir sürü laf (boş laf) söyleyip, sonunda balon gibi sönen nice insanlar vardır. Konuyla ilgisi olmayan birçok söz üretip “ hani ne diyordum?” diyerek tekrar başlayan çenesine güvenenler vardır. Söyledikleri havada kalıp, yılışlık yılışık esprilere başvurmaya çalışan, kendi eksiklerini kapatmaya çalışan, söyledikleriyle birkaç numara büyük elbise giymiş durumuna düşenler de vardır. Bazıları da önce övgüler düzer (sen çok güzelsin vb.), ancak “ben daha harikayım” diye böbürlenirler. Tamamen insanları kendinden tiksinecek duruma getirenler, düştükleri küstah ve aptal durumun farkında bile olmayanlar vardır. Ukalalık, bilgili olduğunu sanıp, burnu büyük tavırlarla kendilerini kaptıranlar, kendine değer verilmesine muhtaç, takdir edilmemiş kişilerin düştüğü durumdur. İnsani özelliklerle değer kazanıldığının farkında olmayan saflıktır. Ukalalık, kendini dağ gibi gösterip, kibirlenmedir. Bilmezler ki kibirlilik ve herkesten kendini üstün görme öldürücü bir zehirdir. Bu zehir, onları aptal sarhoş durumuna sokar.
İnsanın kendine güveni genellikle istek ve başarı getirir. Ancak fazla büyüklenme ukalalığı, ukalalık da toplumda sevilmemeyi, dışlanmayı getirir.
Özgüven:
Kendine güven, yani özgüven ve ukalalık, birbirine bu kadar yakın görülebilir ancak, bambaşka iki durumdur. Özgüven tercih edilen, güzel ve kabul edilebilir bir durum iken; ukalalık rahatsızlık yaratan, çirkin ve itici bir durumdur. Özgüven sahibi olmak kişinin kendine güveni, kendi gibi olması demektir. Kimse gibi olmak ve düşünmek durumunda olmamaktır. Başkalarının farklı olması özgüveni etkileyemez. Eleştiri ve övgü onu değiştirmez. Ukala insanın egosu şişmiştir, kendine hayrandır. Diğer insanları küçük görür. Sevimsiz itici bir durumdur. En tepededir, dağları o yaratmıştır. Başkalarına tepeden bakar, kimseyi takmaz.
Ukala bir insana dayanmak sabır gerektirir, ya da bu davranışlara sağır ve kör olmak gerekir. Sağır ve kör olmayı beklemek de kimsenin hakkı değildir. Ukalalık, hiçbir durumda katlanılacak bir davranış değildir. Ukalalılığın bir özelliği de insanlar arasında nefret uyandırmasıdır. Ukala kendi kenara çekilir, birbirine düşürdüğü insanların seyrine bakar. Ukalalık egoizmin göstergesidir. Benim dediğim doğru, gerçek diyerek bencilliğini tatmine çalışır ukala. Kendini akıllı, bilgili sanan, bilgiçlik taslayan kişidir. Aslında şarlatandan başka bir şey değildir.
Kısaca ukala, “bilmediğini dahi bilmeyen” kişidir.
guzel paylaşımdı teşekkurler...
