Ne kervan kaldı, ne at, hepsi silinip gitti/ İyi insanlar iyi atlara binip gitti. Ne güzel söylemiş üstad Necip Fazıl. O, bu sözü hangi hâl için söylemişti bilinmez ama bir döneme damgasını vuran, G.Sarayın UEFA Kupasını kazanmasında başrol oynayan futbolcular yeşil sahalardan bir bir ayrılıyor şimdi& Tıpkı iyi insanların iyi atlara binip gitmeleri gibi. Arif, Hakan Ünsal, Bülent Korkmaz derken şimdi de Ümit Davala bıraktı futbolu. Son olarak Almanyanın Werder Bremen takımında ter döken 33 yaşındaki Ümit Davala, sessiz sedasız, İzmire yerleşti. Narlıderedeki evinin kapılarını ilk kez Aksiyona açan Ümit Davala, annesi Emine Hanımın da hazır bulunduğu sohbette, 12 yıl süren profesyonel futbol hayatını özetledi.
Ümit, gurbetçi bir ailenin çocuğu olarak Almanyada başlar futbola. İnanın o daha 1 yaşında yürümeye ve topa vurmaya başladı. diyor annesi. 16 yaşına kadar okul, iş ve futbolu beraber götürür. Ancak sık sık sakatlandığı için hem okuldan hem de işten geri kalır. Bir gün patronu ya iş ya futbol der. Okul da vardı ama ben futbolu seçtim. diyor Davala. 21 yaşında soluğu Afyonsporda alır. Bu ilk transferidir ve aldığı ücret 500 milyon liradır. Almanyadan geldiği için zorluk yaşar. Ancak dayısı kendisine destek olur. Burada ortaya koyduğu futbolla İstanbulsporun dikkatini çeker. Bu takıma gider lakin hocasıyla problem yaşadığı için yolu 2. Lig takımlarından Diyarbakıra düşer. Şehri ve takımı çok sever. Çoğu beni D.Bakırlı bilir. diyor. Hatta futbolu bıraktığını duyar duymaz D.Bakır Başkanının kendisini aradığını da belirtiyor. D.Bakırda oynarken A Milli Takıma seçilir: Ümit Milli Takımındaydım. A takımda 4 oyuncu sakattı. Fatih hoca benim de aralarında olduğum 4 genci antrenmana çağırdı. Ondan sonra da bir daha bırakmadı.
Fatih hoca onu gerçekten bırakmayacaktı. 1996da G.Sarayın başına geldiğinde de Ümiti transfer edecekti: Ben o sıralar askere gittim. G.Saraya transferimi de gazetelerden öğrendim. Meslek hayatında sık sık gazetecilerle karşı karşıya gelen Ümit Davala, bu habere inandın mı sorumuzu kahkaha atarak, Tabii o gün inandım. Ama şimdi olsa hayatta inanmazdım. diye cevaplıyor.
G.Sarayın ve A Milli Takımın 1996-2002 yılları arasında elde ettiği başarıların hepsinde o da vardır; Biz çok neşeli takımdık. Arkadaşlık üst düzeydeydi. Hep beraberdik. O yüzden de başarı geldi. Sürekli gırgır şamata. Antrenmanda ise kemik sesleri duyulurdu. Öyle takımdık. Güzel anlar geçti. O takım sonradan milli takımda da yan yana oynadı.
Takımın en büyük zaferi hiç kuşkusuz UEFA Kupasıydı. Bu kupanın kazanılmasındaki en önemli kilometre taşını da Ümit Davala dikmişti. G.Sarayın gruptaki son maçı Ali Sami Yende Milanlaydı. Cim Bomun UEFA Kupasına gidebilmesi için kazanmaktan başka çaresi yoktu. İlk yarısı 1-1 biten maçta Milan 2-1 öne geçti. 85. dakikada Hakan Şükür oyuna denge getirdi. Ve 90. dakika. Hakan rakibinin temasıyla yerde. Hakem penaltı noktasını gösteriyor. Hakan abi yerde kaldığı an bana baktı, Ümit sen at dedi. Ben de atarım dedim. Sonra kulübeye baktım. Fatih hocayla göz göze geldik. O da benim atmamı istedi.
Yazinin Devami icin Tiklayin;
http://www.aksiyon.com.tr/detay.php?id=23771
Ümit, gurbetçi bir ailenin çocuğu olarak Almanyada başlar futbola. İnanın o daha 1 yaşında yürümeye ve topa vurmaya başladı. diyor annesi. 16 yaşına kadar okul, iş ve futbolu beraber götürür. Ancak sık sık sakatlandığı için hem okuldan hem de işten geri kalır. Bir gün patronu ya iş ya futbol der. Okul da vardı ama ben futbolu seçtim. diyor Davala. 21 yaşında soluğu Afyonsporda alır. Bu ilk transferidir ve aldığı ücret 500 milyon liradır. Almanyadan geldiği için zorluk yaşar. Ancak dayısı kendisine destek olur. Burada ortaya koyduğu futbolla İstanbulsporun dikkatini çeker. Bu takıma gider lakin hocasıyla problem yaşadığı için yolu 2. Lig takımlarından Diyarbakıra düşer. Şehri ve takımı çok sever. Çoğu beni D.Bakırlı bilir. diyor. Hatta futbolu bıraktığını duyar duymaz D.Bakır Başkanının kendisini aradığını da belirtiyor. D.Bakırda oynarken A Milli Takıma seçilir: Ümit Milli Takımındaydım. A takımda 4 oyuncu sakattı. Fatih hoca benim de aralarında olduğum 4 genci antrenmana çağırdı. Ondan sonra da bir daha bırakmadı.
Fatih hoca onu gerçekten bırakmayacaktı. 1996da G.Sarayın başına geldiğinde de Ümiti transfer edecekti: Ben o sıralar askere gittim. G.Saraya transferimi de gazetelerden öğrendim. Meslek hayatında sık sık gazetecilerle karşı karşıya gelen Ümit Davala, bu habere inandın mı sorumuzu kahkaha atarak, Tabii o gün inandım. Ama şimdi olsa hayatta inanmazdım. diye cevaplıyor.
G.Sarayın ve A Milli Takımın 1996-2002 yılları arasında elde ettiği başarıların hepsinde o da vardır; Biz çok neşeli takımdık. Arkadaşlık üst düzeydeydi. Hep beraberdik. O yüzden de başarı geldi. Sürekli gırgır şamata. Antrenmanda ise kemik sesleri duyulurdu. Öyle takımdık. Güzel anlar geçti. O takım sonradan milli takımda da yan yana oynadı.
Takımın en büyük zaferi hiç kuşkusuz UEFA Kupasıydı. Bu kupanın kazanılmasındaki en önemli kilometre taşını da Ümit Davala dikmişti. G.Sarayın gruptaki son maçı Ali Sami Yende Milanlaydı. Cim Bomun UEFA Kupasına gidebilmesi için kazanmaktan başka çaresi yoktu. İlk yarısı 1-1 biten maçta Milan 2-1 öne geçti. 85. dakikada Hakan Şükür oyuna denge getirdi. Ve 90. dakika. Hakan rakibinin temasıyla yerde. Hakem penaltı noktasını gösteriyor. Hakan abi yerde kaldığı an bana baktı, Ümit sen at dedi. Ben de atarım dedim. Sonra kulübeye baktım. Fatih hocayla göz göze geldik. O da benim atmamı istedi.
Yazinin Devami icin Tiklayin;
http://www.aksiyon.com.tr/detay.php?id=23771
