- Üyelik Tarihi
- 14 Eki 2005
- Mesajlar
- 7,463
- Aldığı Beğeniler
- 64
Insan acizdir. Bir felaket mallarini alir götürür,
bir hastalik onu yataga salar, bir iftira hayatini berbat eder...
Dertler çok... Milyonlarca bela dolasiyor... Amma hepsi ALLAH'in emrinde...
Onlar bir bakima melektir. ALLAH [cc] o dertlere diyor ki: "Su kuluma git.
Cenneti istiyor bu kulum benden. Sen, git ki, o adamin günahlari azalsin, sevaplari artsin."
Dert gidip, saplaniyor o adama! Adam basliyor oflamaya...
Derdi vereni bilmiyor adam. Derdi vereni bildinse sefa ender sefadir bil...
Bediüzzaman buyurmus ki:
"Nefis daima iztiraplar, kalâklar (can sIkIntIsI, gönül darligi) içinde evhamdan
kurtulup tevekküle yanasmiyor. Hükm-ü kadere razi olmuyor Hâlbuki semsin tulû
ve gurubu (günesin dogusu ve batisi) muayyen ve mukadder oldugu gibi,
insanin da bu dünyada tulû ve gurubu ve sair mukadderat, kalem-i kaderle
cephesinde yazilidir. Isterse basini tasa vursun ki, o yazilari silsin,
fakat basi kirilir, yazilara bir sey olmaz ha!.." (Risale-i nur, Mesnevi-i Nuriye)
Her halin ALLAH'tan geldigini bilen insani, hangi mesele isyana götürür?
ALLAH'in her verdigine razi olan, huzursuz olur mu? "Benim için ALLAH,
bu hali uygun bulmus, elhamdülillah!" diyen insan, rahat eder kurtulur.
Merkez Efendi buyurmus ki: "Her sey merkez-i mahsusundadir!"
Yani her sey kendi hususi, olmasi gereken yerindedir.
Öyleyse basimiza gelen her sey, Sevk-i Ilahi'nin tayin etmesiyledir.
Bu tayin, bizim için en güzel olanidir. Basimiza gelene razi olmak kadar
insani rahat ettiren bir sey yoktur.
Ümitsiz olursak ne olur? Ümitsiz olursak biteriz. Asiri bir kedere düseriz.
Her insanin "yorum" hakki vardir. Yorumlarimizi karamsar da yapabiliriz, iyimser de...
Bu, insanin elindedir. O halde niye ümitsiz olalim?
Nefsi, insana bazen öyle seyler söyler ki, insanin düsmani söyleyemez.
Akil büyük bir nimettir.
Fakat akil, pismanliklari, evhamlari bize tasirsa o zaman akil basa bela olur!
Bazen bana kötü düsünceler geliyor. Bir bakiyorum dakikalar, saatler geçmis.
"Ya Rabbi; bu düsünceler bana ait degil. Kurtar beni onlardan!" diye dua ediyorum.
"Lâ ilahe illALLAH, Lâ ilahe illALLAH" demeye basliyorum ve kurtuluyorum o halden.
Organizmanin ruha, ruhun organizmaya tesiri vardir.
Karamsar ruh, organizmayi hasta eder. Adam bes karis suratla geziyor.
Bundan büyük hastalik mi var?
Insani çikmaz sokaga düsüren, kendi düsünceleridir.
Ben bazen diyorum ki kendi kendime: "Yok. Ben bu hastaliktan kurtulamam..."
Iste kendi kendimi çikmaz sokaga soktum. Sonra diyorum ki; "Niye iyilesmeyeyim?
Sifa ALLAH'tan." Simdi çikmaz sokaktan çiktim. Beni sehir disindan,
yurtdisindan konferans vermem için çagiriyorlar. Onlara diyorum ki:
"Iyilesince gelecegim." Ümidim var, iyilesecegim. Geçmiste ne hastalari iyi etmis ALLAH...
Adam diyor ki: "Agabey iyileseceksin, iyileseceksin..."
Diyorum ki: Söyle yahu; dua niyetiyle söyle!"
SIkIntIlara, felaketlere, hastaliklara sabir içinde sükreden de sükretmeyen'de
ayni sonuca ulasacak, fakat biri sabretmenin rahatligini ve sevabini kazanacak;
digeri hem günaha girecek hem de çile çekecek.
En iyisi ümitli olmak... Ümit, her derdin sifasidir...
Hekimoglu Ismail
bir hastalik onu yataga salar, bir iftira hayatini berbat eder...
Dertler çok... Milyonlarca bela dolasiyor... Amma hepsi ALLAH'in emrinde...
Onlar bir bakima melektir. ALLAH [cc] o dertlere diyor ki: "Su kuluma git.
Cenneti istiyor bu kulum benden. Sen, git ki, o adamin günahlari azalsin, sevaplari artsin."
Dert gidip, saplaniyor o adama! Adam basliyor oflamaya...
Derdi vereni bilmiyor adam. Derdi vereni bildinse sefa ender sefadir bil...
Bediüzzaman buyurmus ki:
"Nefis daima iztiraplar, kalâklar (can sIkIntIsI, gönül darligi) içinde evhamdan
kurtulup tevekküle yanasmiyor. Hükm-ü kadere razi olmuyor Hâlbuki semsin tulû
ve gurubu (günesin dogusu ve batisi) muayyen ve mukadder oldugu gibi,
insanin da bu dünyada tulû ve gurubu ve sair mukadderat, kalem-i kaderle
cephesinde yazilidir. Isterse basini tasa vursun ki, o yazilari silsin,
fakat basi kirilir, yazilara bir sey olmaz ha!.." (Risale-i nur, Mesnevi-i Nuriye)
Her halin ALLAH'tan geldigini bilen insani, hangi mesele isyana götürür?
ALLAH'in her verdigine razi olan, huzursuz olur mu? "Benim için ALLAH,
bu hali uygun bulmus, elhamdülillah!" diyen insan, rahat eder kurtulur.
Merkez Efendi buyurmus ki: "Her sey merkez-i mahsusundadir!"
Yani her sey kendi hususi, olmasi gereken yerindedir.
Öyleyse basimiza gelen her sey, Sevk-i Ilahi'nin tayin etmesiyledir.
Bu tayin, bizim için en güzel olanidir. Basimiza gelene razi olmak kadar
insani rahat ettiren bir sey yoktur.
Ümitsiz olursak ne olur? Ümitsiz olursak biteriz. Asiri bir kedere düseriz.
Her insanin "yorum" hakki vardir. Yorumlarimizi karamsar da yapabiliriz, iyimser de...
Bu, insanin elindedir. O halde niye ümitsiz olalim?
Nefsi, insana bazen öyle seyler söyler ki, insanin düsmani söyleyemez.
Akil büyük bir nimettir.
Fakat akil, pismanliklari, evhamlari bize tasirsa o zaman akil basa bela olur!
Bazen bana kötü düsünceler geliyor. Bir bakiyorum dakikalar, saatler geçmis.
"Ya Rabbi; bu düsünceler bana ait degil. Kurtar beni onlardan!" diye dua ediyorum.
"Lâ ilahe illALLAH, Lâ ilahe illALLAH" demeye basliyorum ve kurtuluyorum o halden.
Organizmanin ruha, ruhun organizmaya tesiri vardir.
Karamsar ruh, organizmayi hasta eder. Adam bes karis suratla geziyor.
Bundan büyük hastalik mi var?
Insani çikmaz sokaga düsüren, kendi düsünceleridir.
Ben bazen diyorum ki kendi kendime: "Yok. Ben bu hastaliktan kurtulamam..."
Iste kendi kendimi çikmaz sokaga soktum. Sonra diyorum ki; "Niye iyilesmeyeyim?
Sifa ALLAH'tan." Simdi çikmaz sokaktan çiktim. Beni sehir disindan,
yurtdisindan konferans vermem için çagiriyorlar. Onlara diyorum ki:
"Iyilesince gelecegim." Ümidim var, iyilesecegim. Geçmiste ne hastalari iyi etmis ALLAH...
Adam diyor ki: "Agabey iyileseceksin, iyileseceksin..."
Diyorum ki: Söyle yahu; dua niyetiyle söyle!"
SIkIntIlara, felaketlere, hastaliklara sabir içinde sükreden de sükretmeyen'de
ayni sonuca ulasacak, fakat biri sabretmenin rahatligini ve sevabini kazanacak;
digeri hem günaha girecek hem de çile çekecek.
En iyisi ümitli olmak... Ümit, her derdin sifasidir...
Hekimoglu Ismail
