[span=limegreen]ah efendim;
ümmet seni özler aslında içten içe -farkına varmaz-
bir gelsen de hayatımızı haya doğru çizsen..sevdalarımızı, yüreğimizin fırtınalı bir deniz gibi olduğu şu dönemde aşka erdirsen..yelkenleri kontrolüne alsan..
ah efendim;
sensiz bu alem bize yabancı kalıyor; yalancısı oluyoruz inandıklarımızın&yalancısı oluyoruz yüreğimizin..avunamıyoruz ki avutalım sol yanımızı.bir gelsen ağrımayacak o tarafımız; ağır gelmeyecek hayat bize. biz yükle
meye talip olacağız sevdayı heybemize.bir gelsen, pervanesi olacağız aşkın; razı olacağız yanmaya.. ah efendim;
şimdilerde her halimiz bir garîb! sevdalarımız anlamsız; sevgimiz -kuş kadar hafif- her rüzgarda savruluyor bilmediğimiz sokaklara; toparlayamıyoruz hallerimizi birde! toparlanıp gidemiyoruz bire..
şimdilerde sevdiklerimiz de bir garîb; bize değer vermez, vefamızı bilmez&
ah efendim;
bir gelsen şu gönül evimize; müsrifliğimizle duygularımızın bereketini boşluğa savurur bulursun bizi. bir yerleri doldurabilmek için, daha büyük boşluklara razı olur halde bulursun bizi; bizi boşluğa düştüğü halde içinin huzuru aradığını fark edememiş halde bulursun
ah efendim;
aradığının sen olduğunu bilmeyen bir ümmet mi olduk biz yoksa aramanın mahiyetini mi bilemez olduk? bulma ümidimiz mi bitti yoksa; bulanları gören gözümüz mü köreldi? yüreğimizin üzerindeki perdeler kalınlaşır da kalınlaşır; hikmeti setreyler yüreğe karşı...
ah efendim,
ümmet garîb kaldı doğup büyüdüğü kentte; içinde. ümmetin içi vasfını değiştirdiğinden olsa gerek, tanıyamaz oldu kimse kendini..tanıyamaz olduk birbirimizi; kendimizi bundandır ki efendim, uzak kaldık bizim vasfımızla değerli kılana; uzaklaştık bilgisizliğimizin dehlizinde efendim, bize bir nefes eyle; ümmetine düşkün bir peygamber duası; içimiz özler inşirahı
efendim, artık iftidah zamanımızdır; bize dua eyle..bizi huzuruna çağır!bu garîblik bize dokundu
ah efendim,
bu garîblik bize dokundu
gel de bize yâr olmayı anlat, sevmeyi, sevilmeyi,
vermeyi, verdiğinin ardından bakmamayı,
/ ummadan vermeyi /
bize hayatımızın efendisi olmayı öğret,
bize irademizi elimizde tutmayı öğret,
bize yüreğimizle konuşmayı öğret,
murakabemiz, seni yüreğimize murakıp bilişimizi getirsin.
[span=red]gel de hallerden hale geçiş yapalım artık,
bitsin şu oyalanma faslımız,
dizinin dibinde oturup sevban misali yok olalım gözlerinde,
sevelim aşkla vuslat eyleyen hıçkırıkları[/span]....
gel de şikayet etmeyelim artık acıdan,
dilimiz hep şükre dokunsun&. [/span]
