Size öyle bir Peygamber geldi ki; sıkıntıya uğramanız ona çok ağır gelir. Size çok düşkün, müminlere çok şefkatli, çok merhametlidir! âyetinin muhatabı olan Resûlullah, yaptığı her işte ümmetini düşünürdü.
Efendimiz (sav), yaptığı her işte ümmetini düşünür, ona göre davranırdı. Kuranın deyimiyle o şöyleydi: Size öyle bir Peygamber geldi ki; sıkıntıya uğramanız ona çok ağır gelir. Size çok düşkün, müminlere çok şefkatli çok merhametlidir! ( 9/Tevbe:128 )İbni Amr b. el-Âs (ra)dan: Peygamber (sav), Rabbim! Şüphesiz onlar insanların birçoğunu saptırıp yoldan çıkardılar... Merhamet edicisin meâlindeki âyeti (14/İbrahim 36), sonra İsanın sözünü ifade eden, Onları azaplandırırsan onlar senin kullarındır. Onları bağışlarsan, Aziz de Sensin Hakîm de Sensin âyetini okudu ve mübarek ellerini kaldırıp şöyle duada bulundu:Allahım! Ümmetimi bağışla, Allahım ümmetimi bağışla! Ve bunu müteakip ağladı. O (sav), Rabbiyle görüşmeğe (miraca) çıktığında da ümmetini düşünmüştü. Buhari, Müslim, Tirmizî ve Nesâîde geçtiği üzere uzun olarak anlatılan miraç olayında, Efendimize ve ümmetine elli vakit namaz farz oluyor.Resûl-i Ekrem (sav), Musa (as)ya geldiğinde Senin ümmetin bu yükü kaldıramaz. Ben daha önce bunu tecrübe ettim. İsrailoğullarına en zor muameleleri uyguladım. (Gene de başarılı olamadım.) Dön Rabbine de bunu hafifletmesini niyaz et diyor.Efendimiz (sav) (hadisin kalan kısmında belirtildiği üzere), beş vakite düşürülünceye kadar Musa ile Allah arasında gidip geliyor. Musanın (as) tekrar Rabbine git bunu hafifletmesini niyaz et dediğine ise şöyle cevap veriyor:Rabbimden tekrar dilekte bulunmaktan haya edinceye kadar niyaz ettim ve artık buna razıyım dedim.Resûl-i Ekrem; çoğu zaman ümmetine farz olur korkusuyla bazı ibadetlerini ya terketmiş veya ümmetine güç gelir diye emretmemiş, kendisi yapmış. Ümmetime zorluk vermeyecek olsaydım. Elbette her namazda onlara misvaklanmayı (dişlerini temizlemelerini) emrederdim.
Efendimiz (sav), yaptığı her işte ümmetini düşünür, ona göre davranırdı. Kuranın deyimiyle o şöyleydi: Size öyle bir Peygamber geldi ki; sıkıntıya uğramanız ona çok ağır gelir. Size çok düşkün, müminlere çok şefkatli çok merhametlidir! ( 9/Tevbe:128 )İbni Amr b. el-Âs (ra)dan: Peygamber (sav), Rabbim! Şüphesiz onlar insanların birçoğunu saptırıp yoldan çıkardılar... Merhamet edicisin meâlindeki âyeti (14/İbrahim 36), sonra İsanın sözünü ifade eden, Onları azaplandırırsan onlar senin kullarındır. Onları bağışlarsan, Aziz de Sensin Hakîm de Sensin âyetini okudu ve mübarek ellerini kaldırıp şöyle duada bulundu:Allahım! Ümmetimi bağışla, Allahım ümmetimi bağışla! Ve bunu müteakip ağladı. O (sav), Rabbiyle görüşmeğe (miraca) çıktığında da ümmetini düşünmüştü. Buhari, Müslim, Tirmizî ve Nesâîde geçtiği üzere uzun olarak anlatılan miraç olayında, Efendimize ve ümmetine elli vakit namaz farz oluyor.Resûl-i Ekrem (sav), Musa (as)ya geldiğinde Senin ümmetin bu yükü kaldıramaz. Ben daha önce bunu tecrübe ettim. İsrailoğullarına en zor muameleleri uyguladım. (Gene de başarılı olamadım.) Dön Rabbine de bunu hafifletmesini niyaz et diyor.Efendimiz (sav) (hadisin kalan kısmında belirtildiği üzere), beş vakite düşürülünceye kadar Musa ile Allah arasında gidip geliyor. Musanın (as) tekrar Rabbine git bunu hafifletmesini niyaz et dediğine ise şöyle cevap veriyor:Rabbimden tekrar dilekte bulunmaktan haya edinceye kadar niyaz ettim ve artık buna razıyım dedim.Resûl-i Ekrem; çoğu zaman ümmetine farz olur korkusuyla bazı ibadetlerini ya terketmiş veya ümmetine güç gelir diye emretmemiş, kendisi yapmış. Ümmetime zorluk vermeyecek olsaydım. Elbette her namazda onlara misvaklanmayı (dişlerini temizlemelerini) emrederdim.
