Üşümüşlüğün içinden sesleniyorum sana
Sutursuzca iliklerime işliyor günahlar
Koşturulmuş asi atlar koşuyor yüreyimde
Nerden gelişi belli gidişi kıpkızıl tufanlara gider
İşlenmiş kaideler bozuluyor erdemlikleri
Su akar yolunda gider insan kayar delalete gider
Ya bu gönül kaysa hangi alev söndürür içini
Gülmüyor hazan ömrüme verilen mükafatlar
Cezalar bir ağır basıyor umursamaz lekemizde
Gölgelerden kaçıp güneşinle erimektir muradım
İçimde sönmeyen alevlere inat ısıt beni üşüyorum
Pıhtılaşmış hecelerden sulanmış çöllere kadar işleniyor suçlar
Ve ben üşüyorum İlahi, gerçek ateşten önce ısıt ateşinle beni