Cenâb-ı Hak buyuruyor:
“Geceleyin sizi öldüren (öldürür gibi uyutan), gündüzün de ne işlediğinizi bilen; sonra belirlenmiş ecel tamamlansın diye gündüzün sizi dirilten (uyandıran) O’dur. Sonra dönüşünüz yine O’nadır. Sonunda O, yaptıklarınızı size haber verecektir.”
(En’âm, 60)
Rasûlullah (sav) buyurdular:
“Uyku, ölümün kardeşidir.”
(Aclûnî, II, 438 )
Hz. Ali (ra)’ın şöyle dediği rivayet edilir:
“Uyku anında ruh çıkar, cesede onun şuaları kalır. Bu sâyede rüya görür. Uyanınca ruh, bir anda bedene geri döner. Yani, rüyayı gören insanî ruhtur. O, berzah aleminde hayvanî ruhtan sadır olan güzel ve çirkin şeyleri görür. Bu hayvani ruh, insani ruhun gölgesi yerindedir. “Hayvanî” ve “insanî” tabirleri, filozofların ıstılahıdır. Sülûk ehli, ona “ruh ve onun tenezzülü” derler.
(İsmail Hakkı Bursevî, Rûhu’l-Beyân, 5.Cilt,Erkam Yay.)
