Uykulu gözlerimde hüzün var yine
Yanılgılarımla hüzünler bahçesini adımlıyorum....
Dilim sürçüyor iyiyim diyorum,, nasılsın sorularına
Bir düş görüyorum, bir düş yaşıyorum,
Bir düşün peşinden gidiyorum oysa
Nasıl iyi olabilirim ki........
Üçte birimle dünyadayım, üçte ikim düşler içinde,
Ait olmadığım dünyanın sahip olamadığım düşlerini arıyorum
Ve yoruluyorum.......
Uykulu gözlerimde hüzün var yine
Neşemse düşlerimde benim, neşem hayallerimde.....
Hayallerim belirsiz, hayallerim ulaşılmaz,
neşem kadar uzaklar bana.....
Hüzünlü gözlerle açılıyorum dünyaya,
Düş kırıklıkları kesiyor kalbimi
Düşümde düşüyorum onulmaz derde,
Her senaryo aynı hüzünle noktalanıyor,
aynı hüzünler çokçalanıyor gözlerimde.....
Her düşüm bir kara kış oluyor,
Neşemin gidişine yağıyor hüzünler, sel basıyor gözlerimi....
Düşümde gördüğüm ay buğday beniz, kömür göz,
ve inci gülüş ve yağmur söz ve neşeli bir maral.....
Kalbimin ince yarlarından ince bir ahengle süzülüyorlar,
Bastıkları yerlerden içerilere ateş basıyor
Ve hüznüm gözlerime doluyor, dalganıyor,
ufalanıyor dokunamıyorum düşlerime........
Hüzünlü gözlerle bakıyorum dünyaya
Islatmadan hüznümü,
Yağmur yüreğimle çıkıyor sözler dudağımdan
Neşem göz kırpıyor uzaklardan, hayallerden, umutlardan,
bulutların ardına saklanmış güneşten........
Neşeyle hüzün geçimsiz iki kardeş oluyorlar,
buluşuyorlar, çatışıyorlar düşlerimde....
Nasılki ay güneşten alırsa ışığını,
hüzünde neşeden alıyor gamını..
Ay ve hüzün âşıklara güneş ve neşe maşuklara kalıyor,
Ay ve hüzün kalanlara güneş ve neşe gidenlere kalıyor,
Ayrılıklar parça tesirli bomba gibi patlıyor elimde...
Ay neşeyi, Hüzünde güneşi sevemiyor,
Bense sevmiyorum hoşça kalları....
Görüşürüz diyorum düşlerime,
Gör Üşürüz sadece bu ayrılıklarda.....
Hüzün neşeyi, Güneş Ayı besliyor
ve Ay güneşe, hüzün neşeye kardeş oluyor....
Marallar ağlıyor bu kardeşliğe,
Dallardan yapraklar kopuyor , yüreklerde yangınlar....
Düşlerime saklıyorum kavuşmaları,
Hayallerime sığmıyor neşe
Düşlerime yolluyorum umutlarımı,
ay ışığından sakınıyorum düşlerimi...
Hüznüm güneşe dargın,
hüznüm umutlarımın öcüsü....
Gönlüm, neşeye susamış, güneşe tutuklu
Ve hüznüme boğulmuş gözlerimdeki gözyaşına umutlanıyor...
Gönlüm, ayışığında tütüyor, güneşte kavruluyor,
Hüzünde demleniyor ve neşede coşuyor...
Gönlüm, düşler ülkesine umutlar taşıma derdiyle yanan ateşine
odun taşırcasına, neşeyi meşale yapıyor karanlık hüznüme.....
Ve hüzünle açıyorum gözlerimi her sabah bir düşten uyanır gibi..
Çünkü benim adım hüzün, benim adım neşe, benim adım ay ve güneş
Çünkü ben düşlerde düş ile bir düş ülkesinde yaşıyorum........
Yanılgılarımla hüzünler bahçesini adımlıyorum....
Dilim sürçüyor iyiyim diyorum,, nasılsın sorularına
Bir düş görüyorum, bir düş yaşıyorum,
Bir düşün peşinden gidiyorum oysa
Nasıl iyi olabilirim ki........
Üçte birimle dünyadayım, üçte ikim düşler içinde,
Ait olmadığım dünyanın sahip olamadığım düşlerini arıyorum
Ve yoruluyorum.......
Uykulu gözlerimde hüzün var yine
Neşemse düşlerimde benim, neşem hayallerimde.....
Hayallerim belirsiz, hayallerim ulaşılmaz,
neşem kadar uzaklar bana.....
Hüzünlü gözlerle açılıyorum dünyaya,
Düş kırıklıkları kesiyor kalbimi
Düşümde düşüyorum onulmaz derde,
Her senaryo aynı hüzünle noktalanıyor,
aynı hüzünler çokçalanıyor gözlerimde.....
Her düşüm bir kara kış oluyor,
Neşemin gidişine yağıyor hüzünler, sel basıyor gözlerimi....
Düşümde gördüğüm ay buğday beniz, kömür göz,
ve inci gülüş ve yağmur söz ve neşeli bir maral.....
Kalbimin ince yarlarından ince bir ahengle süzülüyorlar,
Bastıkları yerlerden içerilere ateş basıyor
Ve hüznüm gözlerime doluyor, dalganıyor,
ufalanıyor dokunamıyorum düşlerime........
Hüzünlü gözlerle bakıyorum dünyaya
Islatmadan hüznümü,
Yağmur yüreğimle çıkıyor sözler dudağımdan
Neşem göz kırpıyor uzaklardan, hayallerden, umutlardan,
bulutların ardına saklanmış güneşten........
Neşeyle hüzün geçimsiz iki kardeş oluyorlar,
buluşuyorlar, çatışıyorlar düşlerimde....
Nasılki ay güneşten alırsa ışığını,
hüzünde neşeden alıyor gamını..
Ay ve hüzün âşıklara güneş ve neşe maşuklara kalıyor,
Ay ve hüzün kalanlara güneş ve neşe gidenlere kalıyor,
Ayrılıklar parça tesirli bomba gibi patlıyor elimde...
Ay neşeyi, Hüzünde güneşi sevemiyor,
Bense sevmiyorum hoşça kalları....
Görüşürüz diyorum düşlerime,
Gör Üşürüz sadece bu ayrılıklarda.....
Hüzün neşeyi, Güneş Ayı besliyor
ve Ay güneşe, hüzün neşeye kardeş oluyor....
Marallar ağlıyor bu kardeşliğe,
Dallardan yapraklar kopuyor , yüreklerde yangınlar....
Düşlerime saklıyorum kavuşmaları,
Hayallerime sığmıyor neşe
Düşlerime yolluyorum umutlarımı,
ay ışığından sakınıyorum düşlerimi...
Hüznüm güneşe dargın,
hüznüm umutlarımın öcüsü....
Gönlüm, neşeye susamış, güneşe tutuklu
Ve hüznüme boğulmuş gözlerimdeki gözyaşına umutlanıyor...
Gönlüm, ayışığında tütüyor, güneşte kavruluyor,
Hüzünde demleniyor ve neşede coşuyor...
Gönlüm, düşler ülkesine umutlar taşıma derdiyle yanan ateşine
odun taşırcasına, neşeyi meşale yapıyor karanlık hüznüme.....
Ve hüzünle açıyorum gözlerimi her sabah bir düşten uyanır gibi..
Çünkü benim adım hüzün, benim adım neşe, benim adım ay ve güneş
Çünkü ben düşlerde düş ile bir düş ülkesinde yaşıyorum........
