Uzaklardan bir ses olmanı isterdim.bir selam,bir nefes..."üşüme" diye seslenmeni isterdim...bir el olmanı isterdim,bir kol..."özledim" deyip
sarılmanı... en karanlık yerinde düşlerimin çıkıp gelmeni isterdim. Kınalı bir bahar gibi,umut ışığı olmanı isterdim hayatıma... gelseydin ve yaslasaydım başımı omuzuna,ağlasaydım doya doya...geçerdi içimin üşümesi,kirpiklerimde yağmurlar dumanlanmazdı biliyorum...
Seninle suları yeşil bir ırmağın kıyısında buluşmak.saçlarının kokusundan öpmek,içime çekmek ve serin soluğundan içmek,sana sarılmak,kucaklamak,uçmak isterdim...
Ama nafile,aramızda bütün yollar kapalı...bütün dallar kesik...yokluğun buz gibi soğuk...üşüyorum...yüreğimde donmuş sanki gözlerimde...
Yoksun işte,kalbimin kuyusu en hazin sesle inliyor şimdi.Kirpikleri kırılan bir zamanın teninde,ağrılı şiirler topluyorum gecelere şimdi ...
Bilirim sevmek ve özlemek bir ateşe dokunmaktır: yakmaktır yüreğini yangınlarda.Ama ben üşüyorum yokluğun buz gibi soğuk yakacak bir şeyim yok.
Ağlıyorum buza dönüşüyor göz yaşlarım...ağlıyorum,akıp gidiyor gözyaşlarım çağlayanlara...baka kalıyorum ardından çağresiz...
Ah! bir el olsan dokunsan alnıma,okşasan saçlarımı bir anne şefkatiyle geçerdi ağrısı başımın geçerdi biliyorum...bir gül olsaydın behçemde,nefes nefes,çekseydim içime derin derin..bir göz olup baksaydın gözlerime,çekip alsaydın içimdeki hüznü...ah! bir bilsen nasıl sevinirdi yüreğim,nasıl sevinirdi dudağımdaki gelinçik,kapımdaki akasya...
Susuyorum artık derin derin... ve sessizce soluyorum bir hazan yaprağı gibi... oysa ne kadar çok hasretim konuşmaya anlatmaya
Anlaşılmaya oysa ne çok istiyorum tüm bedenimden söküp almanın yanlızlığımı,hicranımı bir tılsımla
Yüreğim kanrevan.dikenler acımasız,ayaklarım kırık koşamıyorum artık doruklara,menzil uzak.
Gel yüreğim ol seher gülüm,her ölümümde bana yeniden hayat ver.Elim ol,ayağım ol,canım ol,gecem gündüzüm ol,ağlayan gözlerim ol her damlada yeniden doğur beni yeniden doğur umudumu.Her öldüğümde yeniden yarat ki,seni ne kadar özlediğimi anlatayım,ne kadar çok sevdiğimi...
Önce sen gel sevgilim solmadan resimler,şiirler sislenmeden islenmeden geceler...sonra ölüm gelsin
Yoksun işte,kalbimin kuyusu en hazin sesle inliyor şimdi.
Alıntı deyip
sarılmanı... en karanlık yerinde düşlerimin çıkıp gelmeni isterdim. Kınalı bir bahar gibi,umut ışığı olmanı isterdim hayatıma... gelseydin ve yaslasaydım başımı omuzuna,ağlasaydım doya doya...geçerdi içimin üşümesi,kirpiklerimde yağmurlar dumanlanmazdı biliyorum...
Seninle suları yeşil bir ırmağın kıyısında buluşmak.saçlarının kokusundan öpmek,içime çekmek ve serin soluğundan içmek,sana sarılmak,kucaklamak,uçmak isterdim...
Ama nafile,aramızda bütün yollar kapalı...bütün dallar kesik...yokluğun buz gibi soğuk...üşüyorum...yüreğimde donmuş sanki gözlerimde...
Yoksun işte,kalbimin kuyusu en hazin sesle inliyor şimdi.Kirpikleri kırılan bir zamanın teninde,ağrılı şiirler topluyorum gecelere şimdi ...
Bilirim sevmek ve özlemek bir ateşe dokunmaktır: yakmaktır yüreğini yangınlarda.Ama ben üşüyorum yokluğun buz gibi soğuk yakacak bir şeyim yok.
Ağlıyorum buza dönüşüyor göz yaşlarım...ağlıyorum,akıp gidiyor gözyaşlarım çağlayanlara...baka kalıyorum ardından çağresiz...
Ah! bir el olsan dokunsan alnıma,okşasan saçlarımı bir anne şefkatiyle geçerdi ağrısı başımın geçerdi biliyorum...bir gül olsaydın behçemde,nefes nefes,çekseydim içime derin derin..bir göz olup baksaydın gözlerime,çekip alsaydın içimdeki hüznü...ah! bir bilsen nasıl sevinirdi yüreğim,nasıl sevinirdi dudağımdaki gelinçik,kapımdaki akasya...
Susuyorum artık derin derin... ve sessizce soluyorum bir hazan yaprağı gibi... oysa ne kadar çok hasretim konuşmaya anlatmaya
Anlaşılmaya oysa ne çok istiyorum tüm bedenimden söküp almanın yanlızlığımı,hicranımı bir tılsımla
Yüreğim kanrevan.dikenler acımasız,ayaklarım kırık koşamıyorum artık doruklara,menzil uzak.
Gel yüreğim ol seher gülüm,her ölümümde bana yeniden hayat ver.Elim ol,ayağım ol,canım ol,gecem gündüzüm ol,ağlayan gözlerim ol her damlada yeniden doğur beni yeniden doğur umudumu.Her öldüğümde yeniden yarat ki,seni ne kadar özlediğimi anlatayım,ne kadar çok sevdiğimi...
Önce sen gel sevgilim solmadan resimler,şiirler sislenmeden islenmeden geceler...sonra ölüm gelsin
Yoksun işte,kalbimin kuyusu en hazin sesle inliyor şimdi.
Alıntı deyip
