ÜZERİNİZDE ALLAH'TAN BİR İŞARET BULUNSUN
Sevgili dostlarım, bu konu geçenlerde Allah’ı seven ve Allah'ında onları sevdiği güzel insanlarla konuşurken aklıma geldi ve dilimden bu cümle döküldü. Bu konuyu sizlerle paylaşmak istedim. Rabbim bize her zaman doğru ve güzel olanı söyletsin inşa.
Cennet yolunun nadide yolcuları, çevremize baktığımız zaman nesneleri hangi işe yaradıklarına göre, renklerine göre, cinslerine göre sınıflandırırız, zira üzerlerinde onları sınflandırmamıza imkan tanıyan birtakım işaretler vardır. Peki biz insanların üzerinde de ait oldukları yeri gösteren bir takım işaretler var mıdır acaba veya olmalı mıdır?
Çevremizi kara bulutlar sarmış, herkes bir yol tutturmuş, herkes kendince haklı. Konuşmalar hep "Bence..." ile "Bana göre..." ile başlıyor, kendini müstağni gören insan azgınlaşıyor ve kendince birtakım kanunlar, hükümler koymaya başlıyor. Acaba bizim söylemlerimiz ve eylemlerimiz "Bence..." ile ya da "Bana göre..."ile mi şekillenmeli ? Yoksa…
Acaba bizler, dağların bile üstlenmekten çekindiği bir yükü yüklenen bizler, üzerimizde bu yükü gerçek anlamda sırtladığımızı gösteren bir eser, bir işaret taşımalı değil miyiz?
Ben, her sözünde balık avından bahseden arkadaşlarla karşılaştığımda aklıma hep balıklar gelir ya da zamanının çoğunu güzel giyinmeye ayıran ve konuşmalarında sürekli bu konuyu gündeme getiren kişileri gördüğümde aklıma hep giysiler gelir. Yani insan, yaşadığı hali, işlediği, dillendirdiği konu neyse karşısındaki insanların kafasında o konuyla ilgili düşünceler belirir. "Ya üzüm deyince aklıma sen geldin" veya "Araba bahsi geçince seni hatırladım" dendiğine çoğumuz şahit olmuşuzdur.
Dostlar, yürekten düşünün; "Peygamber" deyince aklınıza ne veya kim geliyor? Allah geliyor değil mi? Peki düşünelim; acaba insanlar bizi gördüklerinde çoğunlukla akıllarına ne geliyordur?
Bu konuda çok güzel bir söze rastlamıştım : "İnsan kendisinin Allah nezdindeki yerini bilmek istiyorsa Allah'ın kendi nezdindeki yerine baksın.” Sorunun cevabını bütün yalınlığıyla nasıl da önümüze koyuyor değil mi?
Dostlar, kıyamet yaklaşıyor, bu şakası, mazereti olmayan bir durum, ölüm bize gelmeden önce düşünelim, üzerimizde Allah’ın kulu olduğumuza dair bir işaret var mı? İnsanlar bizi görünce Allah’la ilgili ne tür şeyler hatırlıyorlar, hal ve hareketlerimiz Allah’ın gerçek manada kulu olan insanların özelliklerine ne derece benziyor? Bizler Allah’tan bir işaret taşıyor muyuz?
Kurtuluşa ermek için, peygamberlerle birlikte olmak için, zalimlerin tıpkı bu dünyada olduğu gibi karanlıklar içerisinde kalacağı o gün, gün ışığına kavuşmak için, kimsenin kimseyi tanımadığı, hiç kimseye sahip çıkılmadığı o günde, davet sahibinin “Hoş geldiniz” sözlerine muhatap olmak için, dünya hayatının boş işlerini arkalarına atarak vakitlerini Rablerinin yolunda yalpalamadan yürüyebilmek için harcayan kutlu insanların arasında yer almak için, şeytan ve dostlarıyla birlikte haşr edilmemek için, üzerimizde Allah'tan bir ayet / bir işaret bulunsun.
Allah'ı ve Rasul'ünü sevenlere selam olsun...
Selam ve Dua ile...
alıntı
Sevgili dostlarım, bu konu geçenlerde Allah’ı seven ve Allah'ında onları sevdiği güzel insanlarla konuşurken aklıma geldi ve dilimden bu cümle döküldü. Bu konuyu sizlerle paylaşmak istedim. Rabbim bize her zaman doğru ve güzel olanı söyletsin inşa.
Cennet yolunun nadide yolcuları, çevremize baktığımız zaman nesneleri hangi işe yaradıklarına göre, renklerine göre, cinslerine göre sınıflandırırız, zira üzerlerinde onları sınflandırmamıza imkan tanıyan birtakım işaretler vardır. Peki biz insanların üzerinde de ait oldukları yeri gösteren bir takım işaretler var mıdır acaba veya olmalı mıdır?
Çevremizi kara bulutlar sarmış, herkes bir yol tutturmuş, herkes kendince haklı. Konuşmalar hep "Bence..." ile "Bana göre..." ile başlıyor, kendini müstağni gören insan azgınlaşıyor ve kendince birtakım kanunlar, hükümler koymaya başlıyor. Acaba bizim söylemlerimiz ve eylemlerimiz "Bence..." ile ya da "Bana göre..."ile mi şekillenmeli ? Yoksa…
Acaba bizler, dağların bile üstlenmekten çekindiği bir yükü yüklenen bizler, üzerimizde bu yükü gerçek anlamda sırtladığımızı gösteren bir eser, bir işaret taşımalı değil miyiz?
Ben, her sözünde balık avından bahseden arkadaşlarla karşılaştığımda aklıma hep balıklar gelir ya da zamanının çoğunu güzel giyinmeye ayıran ve konuşmalarında sürekli bu konuyu gündeme getiren kişileri gördüğümde aklıma hep giysiler gelir. Yani insan, yaşadığı hali, işlediği, dillendirdiği konu neyse karşısındaki insanların kafasında o konuyla ilgili düşünceler belirir. "Ya üzüm deyince aklıma sen geldin" veya "Araba bahsi geçince seni hatırladım" dendiğine çoğumuz şahit olmuşuzdur.
Dostlar, yürekten düşünün; "Peygamber" deyince aklınıza ne veya kim geliyor? Allah geliyor değil mi? Peki düşünelim; acaba insanlar bizi gördüklerinde çoğunlukla akıllarına ne geliyordur?
Bu konuda çok güzel bir söze rastlamıştım : "İnsan kendisinin Allah nezdindeki yerini bilmek istiyorsa Allah'ın kendi nezdindeki yerine baksın.” Sorunun cevabını bütün yalınlığıyla nasıl da önümüze koyuyor değil mi?
Dostlar, kıyamet yaklaşıyor, bu şakası, mazereti olmayan bir durum, ölüm bize gelmeden önce düşünelim, üzerimizde Allah’ın kulu olduğumuza dair bir işaret var mı? İnsanlar bizi görünce Allah’la ilgili ne tür şeyler hatırlıyorlar, hal ve hareketlerimiz Allah’ın gerçek manada kulu olan insanların özelliklerine ne derece benziyor? Bizler Allah’tan bir işaret taşıyor muyuz?
Kurtuluşa ermek için, peygamberlerle birlikte olmak için, zalimlerin tıpkı bu dünyada olduğu gibi karanlıklar içerisinde kalacağı o gün, gün ışığına kavuşmak için, kimsenin kimseyi tanımadığı, hiç kimseye sahip çıkılmadığı o günde, davet sahibinin “Hoş geldiniz” sözlerine muhatap olmak için, dünya hayatının boş işlerini arkalarına atarak vakitlerini Rablerinin yolunda yalpalamadan yürüyebilmek için harcayan kutlu insanların arasında yer almak için, şeytan ve dostlarıyla birlikte haşr edilmemek için, üzerimizde Allah'tan bir ayet / bir işaret bulunsun.
Allah'ı ve Rasul'ünü sevenlere selam olsun...
Selam ve Dua ile...
alıntı
