Yorgunum...
Yorgunum düşmekten, kalkacak gücüm yok
ne saçlarimi sirsiklam eden yagmurdan kaçabildim,
ne sirtimi ayazinda donduran rüzgardan.
Hatta el degmemiş yüregimi yikan sözde sevgiliden bile...
Kalkamam düştügüm yerden, boşluk sarmiş benligimi
Kalksam da kimin umurunda?
ben umutlarimi yitirmişim, bir de sevdigimi...
Yorgunum
Öylesine yorgunum
Şiir bile yazamayacak kadar
Şöyle yaslayıp başımı uçağın camına
Uyumak istiyorum
Uyumak İstanbul'a kadar
Vazgeçtim yemeden
Ve inanır mısın hatta çaydan
Vazgeçtim eşsiz tabiattan
Öylesine yorgunum ki
Uyumak istiyorum
Yatağımı öyle özledim ki
Yorgunum düşmekten, kalkacak gücüm yok
ne saçlarimi sirsiklam eden yagmurdan kaçabildim,
ne sirtimi ayazinda donduran rüzgardan.
Hatta el degmemiş yüregimi yikan sözde sevgiliden bile...
Kalkamam düştügüm yerden, boşluk sarmiş benligimi
Kalksam da kimin umurunda?
ben umutlarimi yitirmişim, bir de sevdigimi...
Yorgunum
Öylesine yorgunum
Şiir bile yazamayacak kadar
Şöyle yaslayıp başımı uçağın camına
Uyumak istiyorum
Uyumak İstanbul'a kadar
Vazgeçtim yemeden
Ve inanır mısın hatta çaydan
Vazgeçtim eşsiz tabiattan
Öylesine yorgunum ki
Uyumak istiyorum
Yatağımı öyle özledim ki
Not: Şiirler bana ait değildir.Şuan ki durumumu anlattığı için paylaşmak istedim.Sevgiler...