Yüreğimde çağlayanlar var,dinmeyen göz yaşlarım var efendim...Sana yolluyorum tüm hasretlerimi aşarak yüreğimin çöl kumlarını.Demet demet yıldızların kutlu rehberlerimdir,kapına yöneldiğim gecenin şu ıssız saatlerinde...
Ey Nebi,inanki sensiz gündüzlerimiz bile geceye döndü.Alnımızı üfül üfül okşayan rahmet yüklü solugundan mahrumuz yıllardır.Senin yoklugun,ölü ruhlara can veren nefesinin yokluğu,bizi ağyar ateşinde yaktı. Hazret-i İbrahim'e yakılan ateşten daha acımasızdı yandığımız ateşler...
Medet Sultanım!Hicranınla yanan ruhumuza parmaklarından yine boşaltmazmısın kevserlerini oluk oluk?Giremedik kalplere,adını sunamadık sana muhtaç sinelere....
Ama sen sultansın Efendim,ne olur himmetini esirgeme boynu bükük,yüreği yaralı ümmetinden.Yaralı yüreğimizi,Hazret-i Eyyub'a bahşedilen ab-ı hayat gibi çağlayanlarla yıkayacağın günü bekliyoruz....
Bir gün gözlerimizden perdelerin kalkacagı ümidiyle yaşadık hep. Temessülünle şerefkudum dediğin Ahmet Rufai hazretlerine imrenir olduk.Biz de günahkar dudaklarımızı senin o pak ellerine dokunduracağımız günün hasretiyle bekliyoruz efendim......
Sen çiçek çiçek donanmış vefalarla kucaklayan Uhud'un bağrındaydın hani... En has şühedanın vefa kokan cennet mekanlarını ziyaret etmiştin....Ve hani demiştin ya,"Kardeşlerime selam olsun!!"diye...
Ey Nebiler Sultanı Efendim!!Bizleri,işaret buyurdugun o garip devirde gelen kardeşlerin sayıp ziyaret etmeyecekmisin?
Ne olur Efendim!Mekke'den Medine'ye hicret eder gibi gel.Sen gel ki, güneşin bizi terk ettiği karanlık gecelerimize dolunaylar doğsun.Hiç günahı olmayan çocuklarımız o yanık nağmeleri seslendirsin sana. Ellerinde demet demet güllerle bekleyen kadınlarımız,gözyaşı çaglayanlarıyla yıkasın yollarını.....
Onca günahlarımıza ragmen senin büyüklüğün kadar büyüttük umutlarımızı.Dağlar kadar günahlarımız olsada sen kadar umutlaarımız var.Hani diyorsun ya Efendim,"Benim şefaatim,ümmetimden günah-ı kebair işleyenleredir."Ttutunduk verdiğin söze,müjdenin ipekten çehresine sarındık....
EYYY "LEVLAKE.."hitabının nazlı sultanı!Sen olmasaydın eger taşlardan daha katı yüreğimizde hiç yeşerirmiydi yepyeni umutlarımız!İmanın gökkuşagı renkleri belirirmiydi yagmur sonrası gibi!Yüreğimizin yamaçlarında boy verirmiydi hiç,SEN kokan güller,olmasaydın efendim....
Ve birde Efendim,damar damar seninle hep seninle dolsaydık koruyabilseydik 'vefa'mızı...Açsaydı daim bizimde gönlümüzde vefa çiçekleri...Bir Molla Camii de biz olsaydık,ashabına Kıtmir olmayı canı gönülden dileyen....
Kıtmirin olsaydık EY ŞAH-I RESUL!Sana sadık olabilseydik.Ashabına ve adına sahip çıkabilseydik taa haşre kadar...Onca günahımıza rağmen, "senin ashabın cennete giderken ben nasıl cehenneme giderim???"diye inleseydik.....
Kabul edermisin bizi Efendim,ashabının kıtmiri olarak???
Bir demet gül var elimizde,titreyen yüreğimiz var.Güllerimiz solmadan,gül kurusu ağlamadan yüreğimiz ne olur GEL EFENDİM!!!!!
Ey Nebi,inanki sensiz gündüzlerimiz bile geceye döndü.Alnımızı üfül üfül okşayan rahmet yüklü solugundan mahrumuz yıllardır.Senin yoklugun,ölü ruhlara can veren nefesinin yokluğu,bizi ağyar ateşinde yaktı. Hazret-i İbrahim'e yakılan ateşten daha acımasızdı yandığımız ateşler...
Medet Sultanım!Hicranınla yanan ruhumuza parmaklarından yine boşaltmazmısın kevserlerini oluk oluk?Giremedik kalplere,adını sunamadık sana muhtaç sinelere....
Ama sen sultansın Efendim,ne olur himmetini esirgeme boynu bükük,yüreği yaralı ümmetinden.Yaralı yüreğimizi,Hazret-i Eyyub'a bahşedilen ab-ı hayat gibi çağlayanlarla yıkayacağın günü bekliyoruz....
Bir gün gözlerimizden perdelerin kalkacagı ümidiyle yaşadık hep. Temessülünle şerefkudum dediğin Ahmet Rufai hazretlerine imrenir olduk.Biz de günahkar dudaklarımızı senin o pak ellerine dokunduracağımız günün hasretiyle bekliyoruz efendim......
Sen çiçek çiçek donanmış vefalarla kucaklayan Uhud'un bağrındaydın hani... En has şühedanın vefa kokan cennet mekanlarını ziyaret etmiştin....Ve hani demiştin ya,"Kardeşlerime selam olsun!!"diye...
Ey Nebiler Sultanı Efendim!!Bizleri,işaret buyurdugun o garip devirde gelen kardeşlerin sayıp ziyaret etmeyecekmisin?
Ne olur Efendim!Mekke'den Medine'ye hicret eder gibi gel.Sen gel ki, güneşin bizi terk ettiği karanlık gecelerimize dolunaylar doğsun.Hiç günahı olmayan çocuklarımız o yanık nağmeleri seslendirsin sana. Ellerinde demet demet güllerle bekleyen kadınlarımız,gözyaşı çaglayanlarıyla yıkasın yollarını.....
Onca günahlarımıza ragmen senin büyüklüğün kadar büyüttük umutlarımızı.Dağlar kadar günahlarımız olsada sen kadar umutlaarımız var.Hani diyorsun ya Efendim,"Benim şefaatim,ümmetimden günah-ı kebair işleyenleredir."Ttutunduk verdiğin söze,müjdenin ipekten çehresine sarındık....
EYYY "LEVLAKE.."hitabının nazlı sultanı!Sen olmasaydın eger taşlardan daha katı yüreğimizde hiç yeşerirmiydi yepyeni umutlarımız!İmanın gökkuşagı renkleri belirirmiydi yagmur sonrası gibi!Yüreğimizin yamaçlarında boy verirmiydi hiç,SEN kokan güller,olmasaydın efendim....
Ve birde Efendim,damar damar seninle hep seninle dolsaydık koruyabilseydik 'vefa'mızı...Açsaydı daim bizimde gönlümüzde vefa çiçekleri...Bir Molla Camii de biz olsaydık,ashabına Kıtmir olmayı canı gönülden dileyen....
Kıtmirin olsaydık EY ŞAH-I RESUL!Sana sadık olabilseydik.Ashabına ve adına sahip çıkabilseydik taa haşre kadar...Onca günahımıza rağmen, "senin ashabın cennete giderken ben nasıl cehenneme giderim???"diye inleseydik.....
Kabul edermisin bizi Efendim,ashabının kıtmiri olarak???
Bir demet gül var elimizde,titreyen yüreğimiz var.Güllerimiz solmadan,gül kurusu ağlamadan yüreğimiz ne olur GEL EFENDİM!!!!!
