Sukut eyledim gecenin sensizliğe değen yanında,
Yağmurlar gözyaşlarıma yarenlik eder oldu yokluğunda
Ne sözcüklerim yetti seni sana anlatmaya,
Nede gücüm yetti bu ulaşılmaz yolları aşmaya
Bir kalıba sokamadığım duygularım savrulurken ufuklara
Benliğim paramparça oldu bir belirsizliğin engin kıyılarında
Varlığım hep yokluğa tekabül etti, zamansız düşler sokağında..
Beden ölümle pençeleşirken;
Ruhum yaşam savaşı verip durdu, tıynetimdeki acılarla
Yürek pare pare,
Ab-ı efsun tane tane oldu gözlerimde
Seni sevmek bu kadar mı zordu
Ey gecelerimi aydınlatan mah-parem
Hamiyet Akan
