Herkese günaydın!
Ben uykudan uyandım…
Zamanı mı uyanmanın, demeyin!
Uyumanın da zamanı belli değil…
Bir gün derin bir uykuda buluverirsiniz de kendinizi,
Uyuyakaldığınızı ruhunuz bile duymaz…
Ben nasıl uyuduğumu,
Nerede bulduğunu beni bu uykunun,
Hiç bilmedim.
Nasıl da uyutulmaya müsaitmişim,
Uyanana kadar fark edemedim…
Siz bir sarhoşluk hâli deyin buna,
Ben ise baş döndürücü bir delilik.
Ama sonunda akıllanabileceğim ihtimalini hiç kestiremedim…
Evet,
Delirdim zannettim,
Deliymişim…
Ayaküstü uyu/tul/muşum hâlbuki…
Nasıl da tatlı kandırır bu uyku hâli insanı,
Bilemezsiniz…
Ve uyandım!
Yanımda yoktu var sandığım.
Sanılarım da benimle beraber bir gerçeğe uyandı.
Yalandı…
Ve ne kadar da yamandı…
Çetin bir uyanıklık halindeyim şimdiyse,
Ne söylense boş.
Çatlamıştı işte kalp küre.
Ve depremler oluyordu şimdi, birbiri ardına beynimde…
Evet, bir uyutan vardı illaki,
Bir rüya gördüren.
Bir seslenip, dokunan vardı,
Ve elbet bir uyandıran.
Sonsuz değildi ki bu rüya…
“Hem bak” dedim,
Teskin edercesine kalbimi
Hem bak,
Burası dünya…
Uyanmanın tam da zamanı aslında…
Dayandı elim,
Yandı yüzüm,
Andı kalbim.
Çok geç olmadan, bir gerçeğe daha uyandı gözlerim…
Hüzün Düşümü
Ben uykudan uyandım…
Zamanı mı uyanmanın, demeyin!
Uyumanın da zamanı belli değil…
Bir gün derin bir uykuda buluverirsiniz de kendinizi,
Uyuyakaldığınızı ruhunuz bile duymaz…
Ben nasıl uyuduğumu,
Nerede bulduğunu beni bu uykunun,
Hiç bilmedim.
Nasıl da uyutulmaya müsaitmişim,
Uyanana kadar fark edemedim…
Siz bir sarhoşluk hâli deyin buna,
Ben ise baş döndürücü bir delilik.
Ama sonunda akıllanabileceğim ihtimalini hiç kestiremedim…
Evet,
Delirdim zannettim,
Deliymişim…
Ayaküstü uyu/tul/muşum hâlbuki…
Nasıl da tatlı kandırır bu uyku hâli insanı,
Bilemezsiniz…
Ve uyandım!
Yanımda yoktu var sandığım.
Sanılarım da benimle beraber bir gerçeğe uyandı.
Yalandı…
Ve ne kadar da yamandı…
Çetin bir uyanıklık halindeyim şimdiyse,
Ne söylense boş.
Çatlamıştı işte kalp küre.
Ve depremler oluyordu şimdi, birbiri ardına beynimde…
Evet, bir uyutan vardı illaki,
Bir rüya gördüren.
Bir seslenip, dokunan vardı,
Ve elbet bir uyandıran.
Sonsuz değildi ki bu rüya…
“Hem bak” dedim,
Teskin edercesine kalbimi
Hem bak,
Burası dünya…
Uyanmanın tam da zamanı aslında…
Dayandı elim,
Yandı yüzüm,
Andı kalbim.
Çok geç olmadan, bir gerçeğe daha uyandı gözlerim…
Hüzün Düşümü
