Yeniden Doğuş

Ve gün geldi Rühelhan

ruhumun ortadoğusunda bir Ahmed YASİN dile geldi

sınırları çaresizlikle bürünmüş iki kanadı yaralı halde

aşığın yüreyinden vurulduğu şu meydanda

yeni terimlerin kavgasını yaşıyorum Rühelhan

gece karanlığa durunca derlenir aşk yolcuları

yol boyunda dizilir aşkın kutsal acıları

bu kahır günlerde arzı omuzumda taşırım

güle eğilen çocuktan bir bakış birikirim

ufuka bakan yurekten umud çalırım

bir mavi ölüm dizerim diye kendime

kaybolan güneşin izini bulmam adına

düşerim parlak ayın patika yoluna

en derin okyanusa demir atarım

her kıyıda ceset ceset kendimi gömerim

kayan her yıldız dilek anı değildir

ölen her çocuk bize yabancı değildir

gözlerimi gömdüm şu mezara Rühelhan

yürek astım gelen yarına

söz vurdum artık hedefe

ta ki bir Hubeyb doğar diye bana

tanrılar kızıyor her dem bana Rühelhan

ayrılığın saatını söylerken sana

bir yanım dur desede yanında

diğer yanım ulaşmış oralara Rühelhan

RÜHELHAN

Gelecek biliyorum özgür kuşlar bu zamanda

mahşeri kafeslerin zülmün darp soluklarında

dönülemeyen noktalarda kırılmayan kollarda

geziyorum sevdayı derbeder kalmışım ruhelhan



iki dünya arasında saklı kalınmış cevherlerin

tutuşmuş ateş içinden duygusuz yakarışların

tarumar düşen yorgun gözlerinden yanayım hep

dilenme kapısında ağlamadan dağılıyorum ruhelhan



kanayan tevbeden kanamış pişmanlığım birikiyor

biriken pişmanlığımı hangi okyanus kaldırabiliyor

yıkılan dağılan yoklukta gezinenmidir kaygılarım

ölü ruhlu yureyim var yoktur pak secdelerim ruhelhan



renkli güzel nakış işleyemedim yaşam surlarıma

durdum söylemedim verdim derdimi kuruntuma

bu yüzdendir adını bile noksan saydım celladıma

azizliği yitirdim yarını andım acısız anlarıma ruhelhan



hep gözyaşımı çaldım başka gözyaşlarından

bir aşkı bile bilmedim aşkının çeşmesinden

acıları filistin yüklü bir çocuk ellerinden çaldım

ben oraya gitmeye hepten geç kaldım ruhelhan



kurumaz büyüte durduğum umudlarımın filizleri

her mevsim dışlasada haykırışa veririm sesleri

bir zaman anlar beni birde urfa söyleyecek seni

zülüm notasından karanlık şarkısındayım ruhelhan



ağlamayan düşümü kaybettim bir şubat sabahında

dağlana durdu özgür güvercinlerim soğuk zindanda

artık kan toplamıştır öfke büyütmüştür odaklarda

hep küçük yürek düşer bensiz meydanlarda ruhelhan



koşan atlarımızı vurdular yine sahipsiz kalmış diye

tıpkı halepçe eritrede silinen bir yığın ömürler gibi

her gözyaşı hesabını yaparken gözlerimizi yitirdik

son dem gülmenin ağlama vaktidir değilmidir? ruhelhan

Allah razı olsun saolun

Rühelhan

Düşlerim çakılmış çukurlara

Üzerine matemler yağmış

Soğuk bir hasret birikmiştir

Güneş sıcağında ateşlerde durur

Belirlenmiş oklara doğru yürümüş

Son seslenişten öteye çıka gelmiştir

Aşk tadında can bırakmıştır yollara

Kalıp şekline hayatları sorgulamıştır

Tüm tehditlere inat söylemiştir şarkısını

Tek hece içine kendini saklamıştır

Korkak duvarlara bir hürriyet yazı vermiştir

Gökyüzüne özgürlüğün adını çizmiştir

Ebuzer gibi çöl rüzgarına galebe gelmiştir

Hubeyb dilinde zikrini dile getirmiştir

Ve ateşleri oynatıyor durmadan içimde

Rühelhan

Yürek kalem kelam beliğ olunca şiir hayat tadındadır hissedersin..Teşekkür ederim yüreğinize sağlık..

Teşekkür ederim iltifatlarınız için Allah razı olsun

Bende teşekkür ederim Allah razı olsun okuduğunuz için