yıkıldı dilimin köprüsü,
konusamadım
elimi tuttugunuz gecede kaldı aklım
sesinizden dökülen nagmeler,
gözlerimden aktı
siir mi onarmıstı kırılan yüreklerimizi,
yoksa aska tutkulu iki günahkâr mıydık?
gittiniz,
içinden çıkamadıgım bir sessizlik düstü payıma
ıslandıgımız yagmur
dibini gördügümüz kadeh
kim bilir kaç intihar düstü yolumuza,
yürümeye devam ettik
siz mi yasınızı almıstınız,
yoksa yasam dolu olan ben miydim?
gittiniz,
devrik bir sızı kıvrıldı dudagıma
sevistigimiz sarkılar dogum yaparken,
yatagında nöbet tutardık çıplak kavusmaların
simdiyse bilmiyorum
kahkahanız mı ısıtırdı içimi,
yoksa kollarınızda müjdelenen bahar mı?
gittiniz,
isimsiz bir sehir oldum haritanızda
merhaba sevgilim
hosça kal yâlnızlık
daha kaç gece sürer bu heyecan diye,
düsünmeden sarıldım
nerdesiniz,
karanlıktan korktugumu nasıl bilmezsiniz?
ama gittiniz,
agır veda havası çaldı sokak ortasında
