İhsan Atasoy’un Bayram Yüksel adlı kitabından
Bayram Yüksel anlatıyor:
Eskişehir’de Yıldız Otelinde iken, Kore’ye gitmek üzere ayrıldım. Üstad pencereden el işareti yaptı. İçinde eşyalarımın olduğu kapaklı bir sepetim vardı. Arabanın üzerine çıktım. Aşağıdan bir kardeş, sepeti bana uzattı. Sonra askere gittim. Kore’den döndüm.
Bir gün Üstad: “O gün arabanın üstüne eşyalarını veren kimdi?” dedi. Aradan kaç yıl geçmişti, tabii hatırlayamadım!
Üstad kızdı: “Nasıl sen, sana hizmet edeni hatırlamazsın! Ben o günden beri onu dua listeme aldım, sen tanımıyorsun!” diye bana bir vefa dersi verdi.
Bayram Yüksel anlatıyor:
Eskişehir’de Yıldız Otelinde iken, Kore’ye gitmek üzere ayrıldım. Üstad pencereden el işareti yaptı. İçinde eşyalarımın olduğu kapaklı bir sepetim vardı. Arabanın üzerine çıktım. Aşağıdan bir kardeş, sepeti bana uzattı. Sonra askere gittim. Kore’den döndüm.
Bir gün Üstad: “O gün arabanın üstüne eşyalarını veren kimdi?” dedi. Aradan kaç yıl geçmişti, tabii hatırlayamadım!
Üstad kızdı: “Nasıl sen, sana hizmet edeni hatırlamazsın! Ben o günden beri onu dua listeme aldım, sen tanımıyorsun!” diye bana bir vefa dersi verdi.
