- Üyelik Tarihi
- 30 Ara 2007
- Mesajlar
- 8,908
- Aldığı Beğeniler
- 128
- Takım
- Fenerbahçe
Y/ar Edeb(l)e (S)aklanmış...
--------------------------------------------------------------------------------
Dilimde vuslata dair her kelime nar içre nar. İçimde bir firkât-i nâr! İki eli semâya kaldırmak gibi bir âh/vâlim var.
Ömre kefaret gerektirirmiş bir aşka esir olmak. Derdin dermanını yârde aramak. Sözlerim sesinin âhenginden hicâb eder. Bir nefes aralığına dayanamazken ruhum nasılda mekânından kovuldum. Heybemde taşıdığım binlerce ayrılık sitem savurup duruyor ömrüme. Yol uzun yük ağır! Aşk ağır söz kısa… Kaç kelime daha döksem dilimden fethedilir ki bu diyâr?
Bir dudak aralamak bin âha bedel deyişinden bildim nasılda susadığını. Bir kerbela sıcağı ve hüseynin bedduası. Bir susa bir ömrü adadığını… Sessizliğini giyindim aşkının. Gecenin çökmesiyle ruhuma kendimi bırakıp tuttum hira yolunu. Yol uzundu aşk ağırdı. Ömür kısa yük ağırdı. Ayak bileklerime dolanmıştı kara kara zincirler. Bildim ki nefsimdendi… Her adımımın geriye gitmesine inattı varlığım. Edeple bir kıyam ötesindeki yalnızlığa ramak kala zincirlerimden feragat ettim.
Yâr!
y/âr… Edeb(l)e s/aklanmışsın edeple arlanmışsın…
Hâlim sözlerimi ifşa eder oldu. Kelime kelime kelimesizliğe düştüm. Bir hiçliğe bin varlık sığdırıp gençliğimi ölüme kundakladım. Dualar okudum mezarımın başında dualar okudum dünya sürgünümün nefes alışlarına. Öyle bir sürgündü ki bu her bir gün ömre mıhlanıyordu.
Tükenerek çoğalmaya başlamıştım. Bir elif kadar dik bir nun kadar taşmadaydım. Geceler dökülüyordu omzumdan aşağı. Geceler bir gözyaşı olup dökülüyordu çiçek belediğim eteklerime. Avuçlarımda tutamıyordum kabul olunmayan dualarımı. Bir hûşû arayışı kadar serkeşti çaresizliğim. Bir kelimeme başka bir kelime değdirmeme niyetindeydim… Şems doğuyordu ayet ayet ruhuma. İki adım ötemdeyse kamer düşüyordu dilime leyle esir ediliyordum yedi sûre arasında. Ömrüme biçilen leyleri savurup nil kıyımına yusuf diye diye kenânın yolunu tutuyordum...
Sense susuyordun kelimesizliğinle.
Yazgısı Yusuf olan ömrüme züleyha olmak düşüyordu.
Ey yazgısına züleyha düşmüş ömrüm! Bil ki bir nefes ötesi “Edep ya hû!”
(Lâl-i Rehgüzâr)
--------------------------------------------------------------------------------
Dilimde vuslata dair her kelime nar içre nar. İçimde bir firkât-i nâr! İki eli semâya kaldırmak gibi bir âh/vâlim var.
Ömre kefaret gerektirirmiş bir aşka esir olmak. Derdin dermanını yârde aramak. Sözlerim sesinin âhenginden hicâb eder. Bir nefes aralığına dayanamazken ruhum nasılda mekânından kovuldum. Heybemde taşıdığım binlerce ayrılık sitem savurup duruyor ömrüme. Yol uzun yük ağır! Aşk ağır söz kısa… Kaç kelime daha döksem dilimden fethedilir ki bu diyâr?
Bir dudak aralamak bin âha bedel deyişinden bildim nasılda susadığını. Bir kerbela sıcağı ve hüseynin bedduası. Bir susa bir ömrü adadığını… Sessizliğini giyindim aşkının. Gecenin çökmesiyle ruhuma kendimi bırakıp tuttum hira yolunu. Yol uzundu aşk ağırdı. Ömür kısa yük ağırdı. Ayak bileklerime dolanmıştı kara kara zincirler. Bildim ki nefsimdendi… Her adımımın geriye gitmesine inattı varlığım. Edeple bir kıyam ötesindeki yalnızlığa ramak kala zincirlerimden feragat ettim.
Yâr!
y/âr… Edeb(l)e s/aklanmışsın edeple arlanmışsın…
Hâlim sözlerimi ifşa eder oldu. Kelime kelime kelimesizliğe düştüm. Bir hiçliğe bin varlık sığdırıp gençliğimi ölüme kundakladım. Dualar okudum mezarımın başında dualar okudum dünya sürgünümün nefes alışlarına. Öyle bir sürgündü ki bu her bir gün ömre mıhlanıyordu.
Tükenerek çoğalmaya başlamıştım. Bir elif kadar dik bir nun kadar taşmadaydım. Geceler dökülüyordu omzumdan aşağı. Geceler bir gözyaşı olup dökülüyordu çiçek belediğim eteklerime. Avuçlarımda tutamıyordum kabul olunmayan dualarımı. Bir hûşû arayışı kadar serkeşti çaresizliğim. Bir kelimeme başka bir kelime değdirmeme niyetindeydim… Şems doğuyordu ayet ayet ruhuma. İki adım ötemdeyse kamer düşüyordu dilime leyle esir ediliyordum yedi sûre arasında. Ömrüme biçilen leyleri savurup nil kıyımına yusuf diye diye kenânın yolunu tutuyordum...
Sense susuyordun kelimesizliğinle.
Yazgısı Yusuf olan ömrüme züleyha olmak düşüyordu.
Ey yazgısına züleyha düşmüş ömrüm! Bil ki bir nefes ötesi “Edep ya hû!”
(Lâl-i Rehgüzâr)
yüregıne saglık ALLAH razı olsun vesselam
seviyorum bacum senin konulari sobelemeyi