Ya Muhammed(sav);
Senin aşkın vardı bir zamanlar uğrunda bir değil bin canın feda olduğu. Hiç eskimeyen ve hiç solmayan. Her ezanda, her namazda hatta her nefeste açan. Sana sevdalılar vardı Cihada koşan. Seni görmek için vatandan,anadan,yardan vazgeçen ve sana koşan. Sana sevdalıların aşkı vardı daim olan
Ya Muhammed(sav);
Medetres ümmetin vardı bir zamanlar mehlika kalpleri pak olan. Günaha yaklaşmayan ve hatta kaçan Her Kuranda kendini unutan, Rabbine teslim olan. Sahabe-i kiramın vardı güçlüklere rağmen asla melalden pay koparmayan.Dostların vardı sana tabi olan
Ya Muhammed(sav);
Göz yaşların vardı Allah için akan.yağmur damlası değil, berfpare gibi. Maneviyatın berklerini dağıttığı sema vardı bir zamanlar kuzguniden kurtulup elmasların ışığında ince ve narin bir renk alan. Gözlerinin yakutları vardı hiç kaybolmayan.
Ya Muhammed(sav);
Bulutlar vardı her şeye meydan okuyan.Peşindeki gölgenden de yakın sana.Tek derdi tasası sen olan,sana güneş gelmemesi için var olan.Yıldızlar vardı karanlığı yırtıp gözlerinin içini parlatan,binlerce de olsa tek vücut, tek yürek Bir de güneş vardı, bembeyaz bir nur gibi.Yürekleri ısıtan, sineyi yakan,vicdanı kavuran bir kristal gibi gönülleri ışıtan... Bulutlar vardı emrine amade olan
Ya Muhammed(sav);
Öyle günler vardı ki eskiden diller leb-i sükuttaydı, öyle sineler vardı ki leb-i imandaydı ve öyle gözler vardı ki eskiden onlar bambaşkaydı. Onlar kalpteydi ve senin yanındaydı. Öyle günler vardı ki eskiden yüce Rabbe müptela olunurdu.
Ya Muhammed(sav);
Sen vardın eskiden yüreklere taht kuran. Aleme sığmayıp ta bir gözyaşına sığan. Sen vardın eskiden gerçekte olan ve sen varsın artık rüyalarda olan...
(Alıntı)
Senin aşkın vardı bir zamanlar uğrunda bir değil bin canın feda olduğu. Hiç eskimeyen ve hiç solmayan. Her ezanda, her namazda hatta her nefeste açan. Sana sevdalılar vardı Cihada koşan. Seni görmek için vatandan,anadan,yardan vazgeçen ve sana koşan. Sana sevdalıların aşkı vardı daim olan
Ya Muhammed(sav);
Medetres ümmetin vardı bir zamanlar mehlika kalpleri pak olan. Günaha yaklaşmayan ve hatta kaçan Her Kuranda kendini unutan, Rabbine teslim olan. Sahabe-i kiramın vardı güçlüklere rağmen asla melalden pay koparmayan.Dostların vardı sana tabi olan
Ya Muhammed(sav);
Göz yaşların vardı Allah için akan.yağmur damlası değil, berfpare gibi. Maneviyatın berklerini dağıttığı sema vardı bir zamanlar kuzguniden kurtulup elmasların ışığında ince ve narin bir renk alan. Gözlerinin yakutları vardı hiç kaybolmayan.
Ya Muhammed(sav);
Bulutlar vardı her şeye meydan okuyan.Peşindeki gölgenden de yakın sana.Tek derdi tasası sen olan,sana güneş gelmemesi için var olan.Yıldızlar vardı karanlığı yırtıp gözlerinin içini parlatan,binlerce de olsa tek vücut, tek yürek Bir de güneş vardı, bembeyaz bir nur gibi.Yürekleri ısıtan, sineyi yakan,vicdanı kavuran bir kristal gibi gönülleri ışıtan... Bulutlar vardı emrine amade olan
Ya Muhammed(sav);
Öyle günler vardı ki eskiden diller leb-i sükuttaydı, öyle sineler vardı ki leb-i imandaydı ve öyle gözler vardı ki eskiden onlar bambaşkaydı. Onlar kalpteydi ve senin yanındaydı. Öyle günler vardı ki eskiden yüce Rabbe müptela olunurdu.
Ya Muhammed(sav);
Sen vardın eskiden yüreklere taht kuran. Aleme sığmayıp ta bir gözyaşına sığan. Sen vardın eskiden gerçekte olan ve sen varsın artık rüyalarda olan...
(Alıntı)
