Ey Rab, varlığın evvellerden evvel,
Nezdinde bu ma'nânın adı "Ezel"...
Yok nihayetin, olmaz Sana hitâm,
Halk eden Sen'sin, Seninledir devâm..
Tekmil varlık, nezdindeki bir nurdan,
"Ol" dedin, oldu bir ışık billûrdan.
Her şey o baş döndüren âhengiyle,
Göz kamaştıran nûru ve rengiyle;
Dellâldır varlığına şüphemiz yok,
Her yanda akan nurlar oluk oluk.
Sen'dendir her çehrede parlayan nur,
Sen'dendir ruhlarda duyulan huzur.
Yeryüzü Sen'in ihsanlarınla var,
Tek bir lem'asıdır Cemâlin bahar.
Bir cilvesi de onun sımsıcak yaz,
Haykırır varlığını avaz avaz.
Söyler Sen'i nûruyla ay ve güneş,
Sözleri melek şehâdetine eş.
Dalga dalga denizler "Hû" der coşar,
Irmaklar durmadan hep Sana koşar.
Ormanlar uğuldar durur derinden,
Mûsikîler yükselir her birinden.
Nağmelerle inler bahçeler bağlar,
El kaldırır Sana tepeler, dağlar..
İsmini yâd eder burçlar felekler,
Yâd ettiği gibi gökte melekler...
Rikkatle uçan kuşlar Sen'i anar,
Bir hür mavilikte sonsuza kadar.
* * *
Bilen bilir; onların önü açık,
Bilmeyene de lûtfeyle azıcık..!
Pervâne gibi ışığa koşanlar,
Her an bir korla yanıp tutuşanlar;
Başları dönmüştür Sen'in şevkinden,
Mahmûr gezinirler Sen'in zevkinden.
Sen'den gayrı her şey onlara ağyâr,
Sen'sin bu kudsîlere biricik yâr.
Duymuşsa Sen'i bir ruh candan geçer,
Nâm u şandan, inci mercandan geçer.
Sen'sin her şeyi var eyleyen kudret,
Sun, hep sunduğun gibi bir inâyet!
Aç ardına kadar kapını bize,
Göster teveccühünü hepimize.
Kalmasın nûruna ermedik gönül,
Kalmadı pek çoğumuzda tahammül..
Bizler Sen'in elinde birer 'ney'iz,
Her zaman Sen 'i söyleyen nağmeyiz.
Sal gönüllerimize bir inşirah,
Gelsin artık va'd eylediğin sabah.
Yıllar var ki, gönüllerimiz kebap,
Ruhlarımızda acı bir ızdırap.
Boynumuz tasmalı birer bendeyiz,
İltifatını umacak 'sin'deyiz.
Gerçi bazen sarsık, bazen zindeyiz,
Ancak, her dem Peygamber izindeyiz.
Doğsun ey Rab beklediğimiz felâh,
Ve dinsin artık her türlü âh u vâh!
Gelsin o nûrefşân günlerden haber,
El açıp inlediğimiz bir seher...
Arza ne hâcet, halimiz ayândır,
Nur bekliyoruz bir hayli zamandır...
Nezdinde bu ma'nânın adı "Ezel"...
Yok nihayetin, olmaz Sana hitâm,
Halk eden Sen'sin, Seninledir devâm..
Tekmil varlık, nezdindeki bir nurdan,
"Ol" dedin, oldu bir ışık billûrdan.
Her şey o baş döndüren âhengiyle,
Göz kamaştıran nûru ve rengiyle;
Dellâldır varlığına şüphemiz yok,
Her yanda akan nurlar oluk oluk.
Sen'dendir her çehrede parlayan nur,
Sen'dendir ruhlarda duyulan huzur.
Yeryüzü Sen'in ihsanlarınla var,
Tek bir lem'asıdır Cemâlin bahar.
Bir cilvesi de onun sımsıcak yaz,
Haykırır varlığını avaz avaz.
Söyler Sen'i nûruyla ay ve güneş,
Sözleri melek şehâdetine eş.
Dalga dalga denizler "Hû" der coşar,
Irmaklar durmadan hep Sana koşar.
Ormanlar uğuldar durur derinden,
Mûsikîler yükselir her birinden.
Nağmelerle inler bahçeler bağlar,
El kaldırır Sana tepeler, dağlar..
İsmini yâd eder burçlar felekler,
Yâd ettiği gibi gökte melekler...
Rikkatle uçan kuşlar Sen'i anar,
Bir hür mavilikte sonsuza kadar.
* * *
Bilen bilir; onların önü açık,
Bilmeyene de lûtfeyle azıcık..!
Pervâne gibi ışığa koşanlar,
Her an bir korla yanıp tutuşanlar;
Başları dönmüştür Sen'in şevkinden,
Mahmûr gezinirler Sen'in zevkinden.
Sen'den gayrı her şey onlara ağyâr,
Sen'sin bu kudsîlere biricik yâr.
Duymuşsa Sen'i bir ruh candan geçer,
Nâm u şandan, inci mercandan geçer.
Sen'sin her şeyi var eyleyen kudret,
Sun, hep sunduğun gibi bir inâyet!
Aç ardına kadar kapını bize,
Göster teveccühünü hepimize.
Kalmasın nûruna ermedik gönül,
Kalmadı pek çoğumuzda tahammül..
Bizler Sen'in elinde birer 'ney'iz,
Her zaman Sen 'i söyleyen nağmeyiz.
Sal gönüllerimize bir inşirah,
Gelsin artık va'd eylediğin sabah.
Yıllar var ki, gönüllerimiz kebap,
Ruhlarımızda acı bir ızdırap.
Boynumuz tasmalı birer bendeyiz,
İltifatını umacak 'sin'deyiz.
Gerçi bazen sarsık, bazen zindeyiz,
Ancak, her dem Peygamber izindeyiz.
Doğsun ey Rab beklediğimiz felâh,
Ve dinsin artık her türlü âh u vâh!
Gelsin o nûrefşân günlerden haber,
El açıp inlediğimiz bir seher...
Arza ne hâcet, halimiz ayândır,
Nur bekliyoruz bir hayli zamandır...
