Ya-sin
-İnsanlık Güzeli ne adanmıştır-
ey insan
ey yüz akı gönül aydınlı ı
kabul olmuş sadaka kadar güzel
bir duygu sarıyor seni anan yüre imi
bastı ın toprakla yıkadı ın gözüme
şimdi güneş bile siyah görünüyor
ey yüz akı gönül aydınlı ı
ben kendime a larken Uhud da a lar mıymış
Hıra yı mahzun gördüm soramadım sevgili
hasretinin dışında başka derdi var mıymış?
ey insan
içimde büyüttü üm tüm çiçekleri
sana adıyorum
ıtırları, yaseminleri, menekşeleri
lale bana kalsın
kapına çiçeklerin karalısını sunmaktan
utanıyorum
dua çıkmayan gö e sevdalar çıkar mıymış?
bülbülünü kaybetmiş bu evrensel bahçede
dikenler bile bir hoş, gayrı gül kokar mıymış?
ey insan
göklerin ö rencisi, yerlerin ö retmeni ey
sen ö rettin taşa konuşmayı
a aca selam vermeyi
aya yarılmayı, topra a dürülmeyi
göklere kurulmayı, durmayı zamanı
yılana ve deveye sevmeyi
ölmeyi, öldürmeyi
yaşamayı sen ö rettin insana
o bengisu gözünden fışkıran pınar mıymış?
baharların kayna ı ve yolunu gözleyen
bir ben sevda şehidi, bir de şu çınar mıymış?
ey insan
ey tebessümünden cennetler yaratılan
gül bahar geliyor, a la gök seviniyor
gözyaşını karanfil diye gö üslerine takan melekler
kapında divan durup a lamanı bekliyor
hüzün kuruluyor ekmekten önce sofrana
bunun için bir bir uçuyor sevdiklerin
bu yüzden öksüz, bu yüzden yetim kalıyor
efendisi yetimlerin.
niçin döndü bu rüzgar yol vermez da lar mıymış?
yine Ferhat kesildin bu ne canhıraş gönlüm
ba rını deldin diye da lar da a lar mıymış?
ey insan
sen olmasaydın
insanlar ölmeyi ö renmeden öleceklerdi
yaşamanın özgül a ırlı ını
keşfetmeden yaşayacaklardı
hayat fahişe erkeklerin elinde
bir yosma gibi hırpalanacak
hangi mevsime el atsak
elimizde yapış yapış bir şeyler kalacaktı
acımı tartamayan aşkımı tartar mıymış?
gönlüme yol vermeyen şu zifiri perdeyi
o cennet elleriyle lûtfedip yırtar mıymış?
ey insan
sen olmasaydın
Yusufçuk kuşunun ne dedi ini
yılanların niçin toprak yedi ini bilmeyecektim
herşey çift yaratılırken niçin birşey tek?
bilmeyecektim bir gövdede mücevhere dönüşen taşı
hem yol, hem yolcu, hem hedef olanın
içinde kopan amansız savaşı
olmasaydın sen
çekilen dizde derman gözümdeki fer miymiş?
kendimi bir kum diye atıversem çölüne
ona vurgun bulutlar üstümde gezer miymiş?
ey insan
senin sırrın
gözyaşının terkibinde saklıymış
bu gerçe i bir denizin duda ından ö rendim
gecenin bir vaktinde bir sevgili a larken
bir dişi varlı ını varlı ına adarken
bir erke in ellerinde
ölüm havlu atarken
haklıymış
söyle gönlüm bu sevda mahşere kalır mıymış?
alışılmış sözcükler yükleyip kanadına
ona do ru uçursam katına alır mıymış?
ey insan
ey güneş hamilesi
bir kere do armışsın
bin kez do ururmuşsun
parmakların sevdanın kesilmeyen çeşmesi
onun için a lıyor yeni do an bebekler
do ur, do ur ki dünya kaybetti gözlerini
do ur ey İsrafil in nefesi
ey güneş hamilesi
sen olmazsan gemide bu tufan diner miymiş?
gemilerin de yandı sil aklından dönüşü
vakt indi yüre im gidenler döner miymiş?
ey
ey ins
ey insan
hıncını hıncıma kat
sancını sancıma kat
pamuktan ellerini geçir yürek halkama
ister aya ın katına çek
istersen yerlere at.
Mustafa İslamo lu
-İnsanlık Güzeli ne adanmıştır-
ey insan
ey yüz akı gönül aydınlı ı
kabul olmuş sadaka kadar güzel
bir duygu sarıyor seni anan yüre imi
bastı ın toprakla yıkadı ın gözüme
şimdi güneş bile siyah görünüyor
ey yüz akı gönül aydınlı ı
ben kendime a larken Uhud da a lar mıymış
Hıra yı mahzun gördüm soramadım sevgili
hasretinin dışında başka derdi var mıymış?
ey insan
içimde büyüttü üm tüm çiçekleri
sana adıyorum
ıtırları, yaseminleri, menekşeleri
lale bana kalsın
kapına çiçeklerin karalısını sunmaktan
utanıyorum
dua çıkmayan gö e sevdalar çıkar mıymış?
bülbülünü kaybetmiş bu evrensel bahçede
dikenler bile bir hoş, gayrı gül kokar mıymış?
ey insan
göklerin ö rencisi, yerlerin ö retmeni ey
sen ö rettin taşa konuşmayı
a aca selam vermeyi
aya yarılmayı, topra a dürülmeyi
göklere kurulmayı, durmayı zamanı
yılana ve deveye sevmeyi
ölmeyi, öldürmeyi
yaşamayı sen ö rettin insana
o bengisu gözünden fışkıran pınar mıymış?
baharların kayna ı ve yolunu gözleyen
bir ben sevda şehidi, bir de şu çınar mıymış?
ey insan
ey tebessümünden cennetler yaratılan
gül bahar geliyor, a la gök seviniyor
gözyaşını karanfil diye gö üslerine takan melekler
kapında divan durup a lamanı bekliyor
hüzün kuruluyor ekmekten önce sofrana
bunun için bir bir uçuyor sevdiklerin
bu yüzden öksüz, bu yüzden yetim kalıyor
efendisi yetimlerin.
niçin döndü bu rüzgar yol vermez da lar mıymış?
yine Ferhat kesildin bu ne canhıraş gönlüm
ba rını deldin diye da lar da a lar mıymış?
ey insan
sen olmasaydın
insanlar ölmeyi ö renmeden öleceklerdi
yaşamanın özgül a ırlı ını
keşfetmeden yaşayacaklardı
hayat fahişe erkeklerin elinde
bir yosma gibi hırpalanacak
hangi mevsime el atsak
elimizde yapış yapış bir şeyler kalacaktı
acımı tartamayan aşkımı tartar mıymış?
gönlüme yol vermeyen şu zifiri perdeyi
o cennet elleriyle lûtfedip yırtar mıymış?
ey insan
sen olmasaydın
Yusufçuk kuşunun ne dedi ini
yılanların niçin toprak yedi ini bilmeyecektim
herşey çift yaratılırken niçin birşey tek?
bilmeyecektim bir gövdede mücevhere dönüşen taşı
hem yol, hem yolcu, hem hedef olanın
içinde kopan amansız savaşı
olmasaydın sen
çekilen dizde derman gözümdeki fer miymiş?
kendimi bir kum diye atıversem çölüne
ona vurgun bulutlar üstümde gezer miymiş?
ey insan
senin sırrın
gözyaşının terkibinde saklıymış
bu gerçe i bir denizin duda ından ö rendim
gecenin bir vaktinde bir sevgili a larken
bir dişi varlı ını varlı ına adarken
bir erke in ellerinde
ölüm havlu atarken
haklıymış
söyle gönlüm bu sevda mahşere kalır mıymış?
alışılmış sözcükler yükleyip kanadına
ona do ru uçursam katına alır mıymış?
ey insan
ey güneş hamilesi
bir kere do armışsın
bin kez do ururmuşsun
parmakların sevdanın kesilmeyen çeşmesi
onun için a lıyor yeni do an bebekler
do ur, do ur ki dünya kaybetti gözlerini
do ur ey İsrafil in nefesi
ey güneş hamilesi
sen olmazsan gemide bu tufan diner miymiş?
gemilerin de yandı sil aklından dönüşü
vakt indi yüre im gidenler döner miymiş?
ey
ey ins
ey insan
hıncını hıncıma kat
sancını sancıma kat
pamuktan ellerini geçir yürek halkama
ister aya ın katına çek
istersen yerlere at.
Mustafa İslamo lu