Yahudiler İftiracıdır
Enes radıyallahu anh anlatıyor:
Abdullah bin Selâm radıyallahu anh bir arazide meyvelerini toplamakla meşgul iken Allah'ın Resulünün zuhurunu duyar ve hemen Peygamber aleyhisselâmın huzuruna gelir ve:
— Ben Peygamberden başkasının bilemeyeceği üç şey soracağım der ve şunları sorar:
1 — Kıyametin ilk alâmetleri nedir?
2 — Cennet ehlinin ilk yemeği nedir?
3 — Çocuğu ana veya babasına çeken, yani erkek ve kız olmasını sağlayan nedir?
Peygamber aleyhisselâm:
— Onları şu anda Cibrîl bana haber verdi, buyurdu. Abdullah bin Selâm:
— Cibril mi? diye sordu.
Peygamber aleyhisselâm «Evet» deyince, Abdullah bin Selâm:
— O, melekler içinde yahudilerin düşmanıdır, dedi.
Bunun üzerine Allah'ın Resulü şu, «Kim Cibril'in düşmanı olursa kahrından helak olsun, çünkü o, Kur'ân'ı senin kalbine indirdi» mealindeki Âyet-i Kerimeyi okudu.
Daha sonra şöyle buyurdu:
— Kıyamet gününün alâmetlerinin birincisi, insanları doğudan batıya toplayan bir ateştir.
Cennet ehlinin ilk yemeği Hut ismindeki balığın ciğerine bitişik olan bir parçadır. Çocuğun erkek veya kız olması ise, münâsebet esnasında erkeğin menisi kadınınkinden önce gelirse erkek çocuk, aksi olursa kız çocuk doğar, buyurdu.
Bunları dinleyen Abdullah bin Selâm, «Allah'tan başka ilâh olmadığına, senin de Allah'ın Resulü clduğuna şehadet ederim» diye Kelime-i Şehadet getirip müslüman olduktan sonra dedi ki:
— Ey Allah'ın Resulü, yahudiler kavgacı ve iftiracı bir kavimdir. Sen, beni onlara sormadan önce, müslüman olduğumu öğrenirlerse bana çeşitli iftiralarda bulunurlar, dedi.
Yahudiler geldikleri zaman, Peygamber aleyhisselâm onlara:
— Aranızda Abdullah nasıl bir kimsedir? diye sordu. Yahudiler cevap olarak:
— O, bizim en hayırlımız ve en hayırlımızın oğludur, o bizim efendimiz ve efendimizin oğludur, dediler. Peygamber aleyhisselâm:
— Abdullah'ın müslüman olduğunu düşünebilir misiniz? dedi. Yahudiler:
— Allah, onu böyle olmaktan korusun, dediler. Bu arada Abdullah radıyallahu anh çıkıp: — Allah'tan başka ilâh olmadığına, Muhammed'in de Allah'ın Resulü olduğuna şehadet ederim, diye Kelime-i Şehadet getirince, yahudiler bu defa:
— Bizim en kötümüz, en kötümüzün oğlu! diye bağırdılar ve bulup isnad etmedikleri kötülük bırakmadılar.
Bu durum karşısında Abdullah radıyallahu anh:
— İşte korktuğum bu idi, ey Allah'ın Resulü, dedi.
(Buharî)
