Gecenin ağırlığına meydan okuyacak sevdan yok şimdi
Yandığın kadar yandın, yanmasan da eri şimdi...
Elbet sonu gelir bu deli ayrılığın başka bir vuslatla
Gece aydınlanır, sen yanar yakar seversin bir sevdayla
Ve bir pervane, belki aşkla belki korkuyla
Ya dalar kendi yanar seni yakar bir çırpıda
Ya da geri döner, cesaretsiz kalıp cevapsız sorulara!
Hep bu değil mi yaşadığın, hep boş düşler
Sen denedin, söndün bir daha yandın da
Aşka gelip canlanamadı vurduğun pervaneler!
“ihanet olmasaydı” yaşar mıydın bu deli fırtınayı
Bir nefese bırakır mıydın cana bedel sevdayı
İçine hapseder miydin seni boğan gözyaşını
Ve…Ve aslında yanıldığın ama inkar ettiğin
Sevip de sevildiğin sandığın, aldandığın, aldatıldığın
Gülerken dahi ağladığın o demlerin çeker miydin cefasını!
Yandığın kadar yandın, yanmasan da eri şimdi
Suçunu kabullen alev olmaktan vazgeç şimdi...
“Gülümse” ne zor bir kelime, aşılmaz dağ gibi
Gülsen de ağlıyorsun yalancı baharlar gibi
Dostun sözüne kulak versen de değişmezsin sen
Ah mum alevi…Tutsaklığın masal gibi!
Sonu gelmeyen ve aslı olmayan bir masal
Yandığın yalan, sevdiğin yalan ve sevildiğin yalan
Geceye dur diyen sesin yalan…
Yalandı işte, adına aşk dediğin, sevda diye koruduğun
Sabahı beklediğin, ninniler söylediğin
Elinden tutup da yürüdüğün yollar, bitmeyen sonlar
Ve bir çift göze yazdığın şiirlerin
Bağrından kopan alevlerin
Yalandı işte yalan!
Suçunu kabullen alev olmaktan vazgeç şimdi
Masalına bir şarkı söyle ve sön şimdi:
“Onlar yanlış biliyor
Kimsenin suçu değil bu
Onun suçu değil bu
Bu benim suçun...”
ZiyaN
Yandığın kadar yandın, yanmasan da eri şimdi...
Elbet sonu gelir bu deli ayrılığın başka bir vuslatla
Gece aydınlanır, sen yanar yakar seversin bir sevdayla
Ve bir pervane, belki aşkla belki korkuyla
Ya dalar kendi yanar seni yakar bir çırpıda
Ya da geri döner, cesaretsiz kalıp cevapsız sorulara!
Hep bu değil mi yaşadığın, hep boş düşler
Sen denedin, söndün bir daha yandın da
Aşka gelip canlanamadı vurduğun pervaneler!
“ihanet olmasaydı” yaşar mıydın bu deli fırtınayı
Bir nefese bırakır mıydın cana bedel sevdayı
İçine hapseder miydin seni boğan gözyaşını
Ve…Ve aslında yanıldığın ama inkar ettiğin
Sevip de sevildiğin sandığın, aldandığın, aldatıldığın
Gülerken dahi ağladığın o demlerin çeker miydin cefasını!
Yandığın kadar yandın, yanmasan da eri şimdi
Suçunu kabullen alev olmaktan vazgeç şimdi...
“Gülümse” ne zor bir kelime, aşılmaz dağ gibi
Gülsen de ağlıyorsun yalancı baharlar gibi
Dostun sözüne kulak versen de değişmezsin sen
Ah mum alevi…Tutsaklığın masal gibi!
Sonu gelmeyen ve aslı olmayan bir masal
Yandığın yalan, sevdiğin yalan ve sevildiğin yalan
Geceye dur diyen sesin yalan…
Yalandı işte, adına aşk dediğin, sevda diye koruduğun
Sabahı beklediğin, ninniler söylediğin
Elinden tutup da yürüdüğün yollar, bitmeyen sonlar
Ve bir çift göze yazdığın şiirlerin
Bağrından kopan alevlerin
Yalandı işte yalan!
Suçunu kabullen alev olmaktan vazgeç şimdi
Masalına bir şarkı söyle ve sön şimdi:
“Onlar yanlış biliyor
Kimsenin suçu değil bu
Onun suçu değil bu
Bu benim suçun...”
ZiyaN
