- Üyelik Tarihi
- 24 Eki 2005
- Mesajlar
- 2,864
- Aldığı Beğeniler
- 20
Yalnızlık sadece tek bir beden ile kalmak değildir. Etrafında onlarca, yüzlerce hatta binlerce kişi olduğunda bile yalnız olabilirsin. Etrafındakiler çok anlamsız olduktan sonra ne fark eder ki yalnızlık. Önemli olan etrafındakilerin sende bıraktığı etkidir. Bu etki, ille de sana olan yakınlığı da değildir. Bu etki, gözlerin birbiriyle anlaşmasıdır. Burada adı geçen anlaşma da gözlerin birbirine gülümsemesi değildir. Önemli olan yanındaki kişiyi kabullenip ona kalbinin kapılarını sonuna kadar açık tutmaktır. Ona güvenmektir. Bazı şeylerini ona emanet edebilmektir. Lakin sen kendine böyle birisini bulamazsan sen yalnız kalmışsın demektir. Günlerce gece yarısı geç vakitlerde zar zor uyuyabilmekle, sabahları geç vakitlerde kalkıp tekrar gecelere kadar odanda güçlükle tek başına yalnız kalmış bir ot gibi vakit geçirerek ne yaptığını sanıyorsun ki. İşte her şey ortada. Sadece uyuşuk şekilde oturuyorsun. Her şeyi zamana bırakıyorsun. Bu kadar da olmaz ki. Sanki bir ak sakallı dede gelecek de sana tam istediğin gibi bir arkadaş getirecek. Sen de güle oynaya onunla birbirinizi paylaşacaksınız. Oturuyorsun da aklından hiçbir şeyi, hiçbir kimseyi geçirmiyorsun. Hadi aklında çakılı duran bir isim varsa, sana aşıksın diyeceğim. Ama o da yok. Orada öylece oturup ne bekliyorsun, neyi bekliyorsun? Her şey ortada sen yalnızsın, yapayalnızsın. Yalnızlık budur işte. Yalnızlık boş bir kalptir. Bu dünyada bütün her şey kalbe bağlıdır.
