Yeniden Doğuş

furkan ekinci

YALNIZLIK

Bir gece bir şiir eder (mi)?
Eğer öyleyse bir şiir hakkım var
Onu aşkta kullanmalı şimdi
Asaflar, Attillalar, Cemaller, Cahitler, Erhanlar kıskanmalı
Nâzım heyecanından mezardan doludizgin çıkmalı.

Yalnızlığın gözlerine mil çekilmiş
Her geçen gün daha çok cezbediyor beni
Gerçekleri de konuşmalı biraz
Yalnızlık delirtiyor adamı
Aslında önce kalabalıktım
Sonra yalnızca yalnızlaştım
Belki eskiydim
Veyahut terkedilmiş bir sinagog timsali,
Harabe uzuvlarım derinlerine kadar körelmiş
İnsanlar ürperiyordu gördükçe
Hele geceleri girmeyin sakın içime
Bi ferahfeza makamı düzeltirdi belki de

Yazmaya başladıktan sonra;
Gördüm ki bir sürü çocuğum olmuş Çocuklarımı ayırmaktan sakınırım
Ama en çok da yalnızlığa bağlıyım

Gecenin ağır karanlığı üstüme çökmüş, Fecri beklerken göz kapaklarım kavuşuyor
Soruyorum size
Gözlerim kapalıyken katre katre akan ne?
Ve o hissiyat bana kurtuluşu fısıldıyor İmam Saba makamıyla başlayıp güne Öğleyi hicazla okuyor
Rastla ikindiye geçmek istiyor
Fakat
Bir sâlâ hayatı tam ortadan ikiye bölüyor,
Günler ölüm haberleriyle geçiyor
Günler maziye açılan kapı olmuş çalmak bilmiyor
Sevgilim bana gel diyor usul usul batalım
Hazır su sızdırıyorken küçük kayığım..

Koşarak indiğini merdivenleri tekrardan hızlıca çıkmak kolay değil
Nefes yetmiyor, mecal kalmıyor
Ama yine de insan çabalıyor
İşte böyle bir şeydi aşk
Münzeviyet öldürürdü
O yüzden benden uzak yaşıyor.

Ve soruyorum size
Gece kin gütmek için ne kadar uygun değil (mi)?