- Üyelik Tarihi
- 20 Ağu 2006
- Mesajlar
- 3,305
- Aldığı Beğeniler
- 26
- Takım
- Diğer
Yamalı Kalbim
Bir sonbahar şarkısını dinlerken,
İsmini anan dudaklarımı kanatiyorum.
Gidişini yalnızlığımda demlerken,
Yüreğini son kez " gozyaslarimda " yakıyorum.
Karanlık duvarlar yoldaşım,
Yalnızlığın arkadaşım oldu yokluğunda.
Yaralarımı " günahlarınla " sarıp
Sen
diye taşlara sarıldım hasretin zindanında.
Şimdi, yokluğun kanıyor başucumda.
Sebebi nedir suskunluğunun ?
Çaresi ölümüm müdür yokluğunun ?
Kelimeleri ezip susma ne olur.
Bir yudum sevgiydi senden istediğim.
Koca bir denizi ayak uçlarımı sermeni değil;
Bir avuç gülüşünü istedim yaralarıma.
Gökteki tüm yıldızları gözlerime çizmeni değil;
Gözlerindeki ışığı diledim karanlıklarıma.
Şimdi dudaklarıma kilit vurup
yamali kalbimle
kör yalnızlığına uzanıyorum.
Bir gün hüzünlü yuregimi merak edersen,
İbrahim gibi ateşleri bedenime giydirip
Günahlarına yanıyor bulacaksın beni.
Ve közlenmiş bedenimle güller öreceğim saçlarına.
Bir gün ıslak gözlerimi özlersen,
Eyyup gibi ıslak duaları yüreğime ezberletip
Yamali kalbimle
yaralarını siliyor bulacaksın beni.
Unutma ki;
Gözlerin benim herseyimdi.
Gitsen de ben hala gözlerini soluyorum.
Yokluğun kanatsa da beni,
Yamalı kalbimle sensizlikte bile Seviyorum SENI..
Rabbim razı olsun