Vefalı Yalnızlığım
Yüreğimde eskimeyen sevgin...
Bu hangi bahara küsmüş sevdanın öyküsüdür
biraz ağlamaklı biraz küskün
hasret yakıyor yine alev alev
Adın anıldığında yanıyorum ateşler içinde
sonra utangaçlığım ve başım önümde...
suçluyum biliyorum ve bütün suçların sahibi gibiyim
Ben yaşadıkça ve hasretini içimde tuttukça anlıyorum
bu hayat denen yaşam sadece bir anlık
oysa ki Cenneti kazanmak için bir ömür bedel biçilmiş...
İşte hasretin ve beklediğim vuslatın tam ortasındayım
Kapılar bir bir suratıma çarpılıyor
Gönlümün ucra köşelerinde dinmeyen bir inilti Yine Aşkını Yine Seni Anıyor Sultanım..
Ve kırgınım güzelliklere
Senden bir damla alamadıkları için...
hayranım Sana ama yetim kalıyorum ailemin yanında
Biliyorum yerim yurdum burası değil
bir avuç kara toprak bir top kefen
başka bişeyim yok
Yerim yurdum sığınacağım yerim Senin Yanın ALLAH ım...
Kalbim belki yoruldu ve insanlara sitemkar bu yüzden
kolay sanıyorlar ahireti
KOLAY OLSAYDI EĞER SENİN HABİBİN İLLAKİ DE NAMAZ NAMAZ dermiydi?...
Kolay sanıyorlar hesap çetin çok yaman...
Ve bunları düşünürken aniden yüreğime bir ferahlık geliyor
daha yaşamı anlamaya çalışırken
Bu Kadar Erkenmiydi?
diyor bakışlarım....
gözyaşlarım yanağımdan son kez süzülüyor
ve ölüm, acısını hissettirmiyor bana...
Ağlasam ağlardım oysa ama kendim için değil
Hayata ve sizlere daha çok bişey anlatamadığım için....
Yansıtılması zor gerçekler var
İsteyen kalp gözüyle görür
VesseLam
